ଭଗବଦ୍ ଗୀତା · Karma Sannyasa Yogaଅଧ୍ୟାୟ 5, ଶ୍ଳୋକ 15 (5.15)

ଶଙ୍କରାଚାର୍ଯ୍ୟ — ବିଭୁ = ଈଶ୍ୱର, ଭକ୍ତଙ୍କର ମଧ୍ୟ। Na ādatte na ca gṛhṇāti bhaktasyāpi kasyacit pāpam — ବିଭୁ ଭକ୍ତଙ୍କର ମଧ୍ୟ ପାପ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି ନାହିଁ, na caiva ādatte sukṛtaṃ bhaktaiḥ prayuktam — ଭକ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅର୍ପିତ ପୁଣ୍ୟ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ। ତେବେ ଭକ୍ତମାନେ ପୂଜା, ଯାଗ, ଦାନ କାହିଁକି କରନ୍ତି? ଉତ୍ତର: ajñānena āvṛtaṃ jñānaṃ viveka-vijñānam — ବିବେକଜ୍ଞାନ ଅଜ୍ଞାନରେ ଘୋଡ଼ା; ତେଣୁ ଜୀବମାନେ "karomi kārayāmi bhokṣye bhojayāmi" — "ମୁଁ କରୁଛି, କରାଉଛି, ଭୋଗିବି, ଭୋଗ କରାଇବି" — ଏହି ମୋହରେ ପଡ଼ନ୍ତି।

ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ରାମାନୁଜ — ବିଭୁ = ଆତ୍ମା; "ādatte" = ହଟାଇବା। Kasyacit sva-sambandhitayā abhimatasya putrādeḥ pāpaṃ duḥkhaṃ na ādatte na apanudati — ନିଜର ବୋଲି ମାନିଥିବା (ପୁତ୍ର ଆଦି)ଙ୍କ ଦୁଃଖ ହଟାଏ ନାହିଁ; pratikūlatayā abhimatasya sukṛtaṃ sukhaṃ ca na … apanudati — ଶତ୍ରୁ ବୋଲି ମାନିଥିବା ଲୋକର ସୁଖ ମଧ୍ୟ ଛଡ଼ାଏ ନାହିଁ। କାହିଁକି? Ayaṃ vibhuḥ na kvācitkaḥ — ଆତ୍ମା କୌଣସି ଗୋଟିଏ ଦେହରେ ସୀମିତ ନୁହେଁ, ତେଣୁ na kasyacit sambandhī na kasyacit pratikūlaḥ — ନା କାହାର ସମ୍ବନ୍ଧୀ, ନା କାହାର ଶତ୍ରୁ। Sarvam idaṃ vāsanā-kṛtam — ଏହି "ମୋର / ପର" ସବୁ ବାସନାର କାମ। ଅଜ୍ଞାନ = jñāna-virodhinā pūrva-pūrva-karmaṇā … āvṛtaṃ saṃkucitam — ପୁରୁଣା କର୍ମ ଜ୍ଞାନକୁ ଘୋଡ଼ାଇ ସଙ୍କୁଚିତ କରିଦେଇଛି।

ପାର୍ଥକ୍ୟ: ଶଙ୍କର — ବିଭୁ ଈଶ୍ୱର, ଆଉ ଅଜ୍ଞାନ ବିବେକର ଆବରଣ; ରାମାନୁଜ — ବିଭୁ ଆତ୍ମା, ଆଉ ଅଜ୍ଞାନ କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଜ୍ଞାନର ସଙ୍କୋଚ।