ಭಗವದ್ಗೀತೆ · Karma Sannyasa Yogaಅಧ್ಯಾಯ 5, ಶ್ಲೋಕ 15 (5.15)

ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು — ವಿಭು = ಈಶ್ವರ, ಭಕ್ತನದ್ದೂ. Na ādatte na ca gṛhṇāti bhaktasyāpi kasyacit pāpam — ವಿಭುವು ಭಕ್ತನ ಪಾಪವನ್ನೂ ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ, na caiva ādatte sukṛtaṃ bhaktaiḥ prayuktam — ಭಕ್ತರು ಅರ್ಪಿಸಿದ ಪುಣ್ಯವನ್ನೂ ಇಲ್ಲ. ಹಾಗಾದರೆ ಭಕ್ತರು ಪೂಜೆ, ಯಾಗ, ದಾನ ಏಕೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ? ಉತ್ತರ: ajñānena āvṛtaṃ jñānaṃ viveka-vijñānam — ವಿವೇಕಜ್ಞಾನ ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಮುಚ್ಚಿದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಜೀವಿಗಳು "karomi kārayāmi bhokṣye bhojayāmi" — "ನಾನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ, ಮಾಡಿಸುತ್ತೇನೆ, ಅನುಭವಿಸುತ್ತೇನೆ, ಅನುಭವಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ" — ಎಂಬ ಮೋಹಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಆಚಾರ್ಯ ರಾಮಾನುಜರು — ವಿಭು = ಆತ್ಮ; "ādatte" = ತೆಗೆದುಹಾಕುವುದು. Kasyacit sva-sambandhitayā abhimatasya putrādeḥ pāpaṃ duḥkhaṃ na ādatte na apanudati — ತನ್ನವರೆಂದು ತಿಳಿದವರ (ಮಗ ಮೊದಲಾದವರ) ದುಃಖವನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕುವುದಿಲ್ಲ; pratikūlatayā abhimatasya sukṛtaṃ sukhaṃ ca na … apanudati — ಶತ್ರುವೆಂದು ತಿಳಿದವನ ಸುಖವನ್ನೂ ಕಿತ್ತುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಏಕೆ? Ayaṃ vibhuḥ na kvācitkaḥ — ಆತ್ಮ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ದೇಹಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಲ್ಲ, ಆದ್ದರಿಂದ na kasyacit sambandhī na kasyacit pratikūlaḥ — ಯಾರ ಸಂಬಂಧಿಯೂ ಅಲ್ಲ, ಯಾರ ಶತ್ರುವೂ ಅಲ್ಲ. Sarvam idaṃ vāsanā-kṛtam — ಈ "ನನ್ನದು / ಪರರದು" ಎಲ್ಲವೂ ವಾಸನೆಯ ಕೆಲಸ. ಅಜ್ಞಾನ = jñāna-virodhinā pūrva-pūrva-karmaṇā … āvṛtaṃ saṃkucitam — ಹಳೆಯ ಕರ್ಮ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಮುಚ್ಚಿ ಸಂಕುಚಿತಗೊಳಿಸಿದೆ.

ವ್ಯತ್ಯಾಸ: ಶಂಕರರು — ವಿಭು ಈಶ್ವರ, ಮತ್ತು ಅಜ್ಞಾನ ವಿವೇಕದ ಆವರಣ; ರಾಮಾನುಜರು — ವಿಭು ಆತ್ಮ, ಮತ್ತು ಅಜ್ಞಾನ ಕರ್ಮದಿಂದ ಜ್ಞಾನದ ಸಂಕೋಚ.