ભગવદ્ ગીતા · Karma Sannyasa Yogaઅધ્યાય 5, શ્લોક 20 (5.20)

શંકરાચાર્ય. Deha-mātrātma-darśināṃ hi priyāpriya-prāptī harṣa-viṣādau kurvāte na kevalātma-darśinaḥ — જેઓ ફક્ત શરીરને આત્મા માને છે, તેમને જ પ્રિય-અપ્રિય હર્ષ-વિષાદ આપે છે, કેવળાત્મ-દર્શીને નહીં. Sarva-bhūteṣu ekaḥ samaḥ nirdoṣaḥ ātmā iti sthirā nirvicikitsā buddhiḥ — "સર્વ પ્રાણીઓમાં એક, સમ, નિર્દોષ આત્મા" — આ સ્થિર, સંદેહ-રહિત બુદ્ધિ; આવી વ્યક્તિ akarma-kṛt sarva-karma-saṃnyāsī — સર્વ કર્મોની સંન્યાસી.

આચાર્ય રામાનુજ. Prācīna-karma-vāsanayā yat priyaṃ yac ca apriyam — જૂની વાસનાને કારણે જે પ્રિય-અપ્રિય આવે છે; sthire ātmani buddhiḥ yasya sa sthira-buddhiḥ — સ્થિર આત્મામાં જેની બુદ્ધિ; asammūḍhaḥ — asthireṇa śarīreṇa sthiram ātmānam ekīkṛtya mohaḥ saṃmohaḥ tad-rahitaḥ — અસ્થિર શરીરને સ્થિર આત્મા સાથે એક માનવું એ જ સંમોહ છે, તેનાથી રહિત. બ્રહ્મવિત્ = upadeśena brahma-vit san tasmin brahmaṇi abhyāsa-yuktaḥ — ઉપદેશથી જાણીને, અભ્યાસમાં લાગેલો.

તફાવત: શંકર — એક આત્માનો નિશ્ચય અને પૂર્ણ કર્મ-સંન્યાસ; રામાનુજ — ગુરુ-ઉપદેશ અને અભ્યાસથી સ્થિર આત્મ-અનુભવ, જે કર્મયોગી માટે પણ શક્ય.