ભગવદ્ ગીતા · Karma Sannyasa Yogaઅધ્યાય 5, શ્લોક 29 (5.29)

ત્રણ વિશેષણ:

1. ભોક્તા — સર્વ યજ્ઞ અને તપ તેમના સુધી જ પહોંચે છે (9.24 ahaṃ hi sarva-yajñānāṃ bhoktā).
2. સર્વ-લોક-મહેશ્વર — સૌના સ્વામી.
3. સુહૃદ — સૌના નિઃસ્વાર્થ મિત્ર. ત્રીજું વિશેષણ પહેલાં બેની શક્તિને પ્રેમ માં બદલી નાખે છે.

શંકરાચાર્ય. Evaṃ samāhita-cittena kiṃ vijñeyam — સમાહિત ચિત્તથી શું જાણવાનું છે? ઉત્તર: bhoktāraṃ yajña-tapasāṃ … kartṛ-rūpeṇa devatā-rūpeṇa ca — યજ્ઞ-તપના ભોક્તા, કર્તા-રૂપ અને દેવતા-રૂપ બંનેમાં; suhṛdaṃ sarva-bhūtānāṃ … pratyupakāra-nirapekṣatayā upakāriṇam — બદલાની અપેક્ષા વિના ઉપકાર કરનાર; sarva-bhūtānāṃ hṛdayeśayaṃ sarva-karma-phalādhyakṣaṃ sarva-pratyaya-sākṣiṇaṃ māṃ nārāyaṇaṃ jñātvā — સૌના હૃદયમાં સ્થિત, સર્વ કર્મ-ફળોના અધ્યક્ષ, સર્વ અનુભવોના સાક્ષી, મને નારાયણને જાણીને — śāntiṃ sarva-saṃsāroparatim — સર્વ સંસારની નિવૃત્તિ રૂપી શાંતિ પામે છે.

આચાર્ય રામાનુજ — કર્મયોગ સુખપૂર્વક. Karma-yoga-karaṇa eva sukham ṛcchati — કર્મયોગ કરવામાં જ સુખ પામે છે. Sarva-loka-maheśvaraṃ sarveṣāṃ lokeśvarāṇām api īśvaram — લોકોના ઈશ્વરોના પણ ઈશ્વર — taṃ īśvarāṇāṃ paramaṃ maheśvaram (શ્વેતાશ્વતર ઉપ. 6.7). મુખ્ય તર્ક: māṃ … sarva-suhṛdaṃ jñātvā mad-ārādhana-rūpaḥ karma-yoga iti sukhena tatra pravartate — મને સૌનો સુહૃદ જાણીને, "કર્મયોગ મારી આરાધના છે" — આ ભાવથી સુખપૂર્વક તેમાં લાગે છે; કારણ કે suhṛdām ārādhanāya sarve pravartante — મિત્રની પ્રસન્નતા માટે તો સૌ આનંદથી કામ કરે છે.

તફાવત: શંકર — ધ્યાનમાં જાણવાનો વિષય નારાયણ, ફળ સંસારની નિવૃત્તિ; રામાનુજ — ઈશ્વરને સુહૃદ જાણવું કર્મયોગને સહેલો અને આનંદમય બનાવે છે (રામાનુજે 5.28 ના અંતે આ જ કહ્યું હતું: કર્મયોગની suśakatā).