ભગવદ્ ગીતા · Jnana Vijnana Yogaઅધ્યાય 7, શ્લોક 19 (7.19)

"Vāsudevaḥ sarvam" — બે અર્થઘટન.

શંકરાચાર્ય — બધું વાસુદેવ જ. Bahūnāṃ janmanāṃ jñānārtha-saṃskārāśrayāṇām ante — જ્ઞાનના સંસ્કાર ભેગા કરનારા અનેક જન્મોને અંતે; jñānavān prāpta-paripāka-jñānaḥ mām vāsudevaṃ pratyag-ātmānaṃ pratyakṣataḥ prapadyate — પરિપક્વ જ્ઞાનવાળો મને વાસુદેવને પ્રત્યગ્-આત્મા (પોતાના જ આત્મા) રૂપે પ્રત્યક્ષ પામે છે; yaḥ evaṃ sarvātmānaṃ māṃ nārāyaṇaṃ pratipadyate saḥ mahātmā na tat-samaḥ anyaḥ asti adhiko vā — જે મને નારાયણને સૌનો આત્મા જાણે છે, તેના સમાન કે તેનાથી અધિક કોઈ નથી. આગળ: ātmaiva sarvo vāsudeva iti — આત્મા જ સર્વ, વાસુદેવ.

આચાર્ય રામાનુજ — બધું વાસુદેવમાં. Vāsudeva-śeṣataika-rasaḥ ahaṃ tad-āyatta-svarūpa-sthiti-pravṛttiḥ ca — "મારો સાર વાસુદેવનો શેષ હોવો તે છે; મારું સ્વરૂપ, સ્થિતિ, ક્રિયા તેમને અધીન"; અને vāsudeva eva mama parama-prāpyaṃ prāpakaṃ ca anyad api yan manoratha-varti sa eva mama tat sarvam iti — "વાસુદેવ જ મારું પરમ લક્ષ્ય, તે જ સાધન, અને મનની જે કોઈ ઇચ્છા છે — તે બધું તે જ" — એમ જાણીને શરણ લે છે. Vāsudevaḥ sarvam ity asya ayam eva arthaḥ — "વાસુદેવ સર્વ"નો આ જ અર્થ છે; પ્રમાણ — પ્રકરણ (7.17, 7.18).

તફાવત (કેન્દ્રીય): શંકર — એકત્વ: બધું (આત્મા સહિત) વાસુદેવ જ; રામાનુજ — સર્વસ્વ: ભક્ત માટે વાસુદેવ જ લક્ષ્ય, સાધન, અને સર્વ ઇચ્છાઓનો વિષય.