ഭഗവദ്ഗീത · Jnana Vijnana Yogaഅദ്ധ്യായം 7, ശ്ലോകം 19 (7.19)

"Vāsudevaḥ sarvam" — രണ്ടു വായനകൾ.

ശങ്കരാചാര്യർ — എല്ലാം വാസുദേവൻതന്നെ. Bahūnāṃ janmanāṃ jñānārtha-saṃskārāśrayāṇām ante — ജ്ഞാനത്തിനുള്ള സംസ്കാരങ്ങൾ സമ്പാദിക്കുന്ന അനേകം ജന്മങ്ങളുടെ ഒടുവിൽ; jñānavān prāpta-paripāka-jñānaḥ mām vāsudevaṃ pratyag-ātmānaṃ pratyakṣataḥ prapadyate — പക്വമായ ജ്ഞാനമുള്ളവൻ വാസുദേവനായ എന്നെ പ്രത്യഗാത്മാവായി (സ്വന്തം ആത്മാവായിത്തന്നെ) പ്രത്യക്ഷമായി പ്രാപിക്കുന്നു; yaḥ evaṃ sarvātmānaṃ māṃ nārāyaṇaṃ pratipadyate saḥ mahātmā na tat-samaḥ anyaḥ asti adhiko vā — നാരായണനായ എന്നെ എല്ലാറ്റിന്റെയും ആത്മാവായി അറിയുന്നവന് തുല്യനോ അധികനോ ആയി മറ്റാരുമില്ല. തുടർന്ന്: ātmaiva sarvo vāsudeva iti — ആത്മാവുതന്നെ എല്ലാം, വാസുദേവൻ.

ആചാര്യ രാമാനുജൻ — എല്ലാം വാസുദേവനിൽ. Vāsudeva-śeṣataika-rasaḥ ahaṃ tad-āyatta-svarūpa-sthiti-pravṛttiḥ ca — "എന്റെ സാരം വാസുദേവന്റെ ശേഷമായിരിക്കലാണ്; എന്റെ സ്വരൂപവും സ്ഥിതിയും പ്രവൃത്തിയും അവിടുത്തേക്ക് അധീനം"; vāsudeva eva mama parama-prāpyaṃ prāpakaṃ ca anyad api yan manoratha-varti sa eva mama tat sarvam iti — "വാസുദേവൻതന്നെ എന്റെ പരമലക്ഷ്യം, അവിടുന്നുതന്നെ സാധനം, മനസ്സിലെ ഏതാഗ്രഹമുണ്ടോ — അതെല്ലാം അവിടുന്നുതന്നെ" — എന്നറിഞ്ഞ് ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു. Vāsudevaḥ sarvam ity asya ayam eva arthaḥ — "വാസുദേവൻ എല്ലാം" എന്നതിന്റെ അർത്ഥം ഇതുതന്നെ; പ്രമാണം — പ്രകരണം (7.17, 7.18).

വ്യത്യാസം (കേന്ദ്രപ്രധാനം): ശങ്കരൻ — ഏകത്വം: എല്ലാം (ആത്മാവുൾപ്പെടെ) വാസുദേവൻതന്നെ; രാമാനുജൻ — സർവ്വസ്വം: ഭക്തന് വാസുദേവൻതന്നെ ലക്ഷ്യവും സാധനവും എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളുടെയും വിഷയവും.