பகவத் கீதை · Jnana Vijnana Yogaஅத்தியாயம் 7, ஸ்லோகம் 19 (7.19)

"Vāsudevaḥ sarvam" — இரண்டு வாசிப்புகள்.

சங்கராச்சாரியர் — எல்லாம் வாசுதேவனே. Bahūnāṃ janmanāṃ jñānārtha-saṃskārāśrayāṇām ante — ஞானத்துக்கான சம்ஸ்காரங்களைச் சேர்க்கும் பல பிறவிகளின் முடிவில்; jñānavān prāpta-paripāka-jñānaḥ mām vāsudevaṃ pratyag-ātmānaṃ pratyakṣataḥ prapadyate — முதிர்ந்த ஞானம் உடையவன் வாசுதேவனான என்னைப் பிரத்யக் ஆத்மாவாக (தன் சொந்த ஆத்மாவாக) நேரடியாக அடைகிறான்; yaḥ evaṃ sarvātmānaṃ māṃ nārāyaṇaṃ pratipadyate saḥ mahātmā na tat-samaḥ anyaḥ asti adhiko vā — நாராயணனான என்னை எல்லோருடைய ஆத்மாவாக அறிபவனுக்குச் சமமானவனோ மேலானவனோ யாருமில்லை. மேலும்: ātmaiva sarvo vāsudeva iti — ஆத்மாவே எல்லாம், வாசுதேவன்.

ஆசாரியர் ராமானுஜர் — எல்லாம் வாசுதேவனில். Vāsudeva-śeṣataika-rasaḥ ahaṃ tad-āyatta-svarūpa-sthiti-pravṛttiḥ ca — "வாசுதேவனின் சேஷமாக இருப்பதே என் சாரம்; என் சொரூபம், இருப்பு, செயல் அவருக்கு அடங்கியவை"; மேலும் vāsudeva eva mama parama-prāpyaṃ prāpakaṃ ca anyad api yan manoratha-varti sa eva mama tat sarvam iti — "வாசுதேவனே என் பரம இலக்கு, அவரே சாதனம், மனத்தின் எந்த விருப்பமும் — அதெல்லாம் அவரே" — என்று அறிந்து சரணடைகிறான். Vāsudevaḥ sarvam ity asya ayam eva arthaḥ — "வாசுதேவன் எல்லாம்" என்பதன் பொருள் இதுவே; சான்று — பிரகரணம் (7.17, 7.18).

வேறுபாடு (மையமானது): சங்கரர் — ஏகத்துவம்: (ஆத்மா உட்பட) எல்லாம் வாசுதேவனே; ராமானுஜர் — சர்வஸ்வம்: பக்தனுக்கு வாசுதேவனே இலக்கு, சாதனம், எல்லா விருப்பங்களின் பொருள்.