ഭഗവദ്ഗീത · Jnana Vijnana Yogaഅദ്ധ്യായം 7, ശ്ലോകം 20 (7.20)

ശങ്കരാചാര്യർ. Kāmaiḥ tais taiḥ putra-paśu-svargādi-viṣayaiḥ hṛta-jñānāḥ — പുത്രൻ, പശു, സ്വർഗ്ഗം തുടങ്ങിയവയോടുള്ള കാമനകളാൽ വിവേകം നഷ്ടപ്പെട്ടവർ; vāsudevāt ātmanaḥ anyāḥ devatāḥ — ആത്മാവായ വാസുദേവനിൽനിന്നു വേറിട്ട ദേവതകൾ; prakṛtyā svabhāvena janmāntarārjita-saṃskāra-viśeṣeṇa niyatāḥ — മുൻജന്മങ്ങളിലെ സംസ്കാരരൂപമായ സ്വഭാവത്താൽ പ്രേരിതർ.

ആചാര്യ രാമാനുജൻ. Sarve eva hi laukikāḥ puruṣāḥ svayā prakṛtyā pāpa-vāsanayā guṇamaya-bhāva-viṣayayā niyatāḥ — സാധാരണക്കാർ ഗുണമയവിഷയങ്ങളോടുള്ള സ്വന്തം വാസനയാൽ ബന്ധിതർ; hṛta-mat-svarūpa-viṣaya-jñānāḥ — എന്റെ സ്വരൂപത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ജ്ഞാനം നഷ്ടപ്പെട്ടവർ; mad-vyatiriktāḥ kevalendrādi-devatāḥ — എന്നിൽനിന്നു വേറിട്ടവരെന്നു കരുതി കേവലം ഇന്ദ്രൻ തുടങ്ങിയ ദേവതകളെ — tat-tad-devatā-viśeṣa-mātra-prīṇanāya — ആ ദേവതയെ മാത്രം പ്രസാദിപ്പിക്കാൻ.