ഭഗവദ്ഗീത · Jnana Vijnana Yogaഅദ്ധ്യായം 7, ശ്ലോകം 21 (7.21)

ശങ്കരാചാര്യർ. Yaḥ yaḥ kāmī yāṃ yāṃ devatā-tanuṃ śraddhayā saṃyuktaḥ … arcituṃ … icchati, tasya tasya kāminaḥ acalāṃ sthirāṃ śraddhāṃ tām eva vidadhāmi — ഏതു കാമി ഏതു ദേവതാരൂപത്തെ പൂജിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവോ, അവന്റെ ആ ശ്രദ്ധയെത്തന്നെ ഞാൻ ഉറപ്പിക്കുന്നു — yayaiva pūrvaṃ pravṛttaḥ svabhāvataḥ — സ്വഭാവത്താൽ അവൻ മുമ്പേതന്നെ ഏതു ശ്രദ്ധയോടെ പ്രവർത്തിച്ചുവോ അത്.

ആചാര്യ രാമാനുജൻ — ദേവതകൾ ഭഗവാന്റെ ശരീരം. Tā api devatāḥ madīyāḥ tanavaḥ — ആ ദേവതകളും എന്റെ ശരീരങ്ങളാണ്; പ്രമാണം ബൃഹദാരണ്യകം 3.7.9: ya āditye tiṣṭhan … yasyādityaḥ śarīram — ആദിത്യനിൽ വസിക്കുന്നവൻ, ആദിത്യൻ ആരുടെ ശരീരമോ അവൻ. അതിനാൽ ajānan api … tasya tasya ajānataḥ api mat-tanu-viṣayā eṣā śraddhā iti aham eva anusandhāya tām eva acalāṃ nirvighnāṃ vidadhāmi — ഉപാസകൻ അറിയുന്നില്ലെങ്കിലും, "ഈ ശ്രദ്ധ എന്റെ ശരീരത്തോടുതന്നെയാണ്" — എന്നു കരുതി ഞാൻ അതിനെ അചലവും നിർവിഘ്നവുമാക്കുന്നു.

വ്യത്യാസം: രാമാനുജന്റെ വായന അത്യന്തം സമഗ്രമാണ് — ദേവതകൾ ഭഗവാന്റെതന്നെ രൂപം/ശരീരം; ഉപാസന അറിയാതെപോലും ഭഗവാനിൽ എത്തിച്ചേരുന്നു.