భగవద్గీత · Jnana Vijnana Yogaఅధ్యాయం 7, శ్లోకం 20 (7.20)

శంకరాచార్యులు. Kāmaiḥ tais taiḥ putra-paśu-svargādi-viṣayaiḥ hṛta-jñānāḥ — పుత్రులు, పశువులు, స్వర్గం మొదలైన కోరికలచే వివేకహీనులైనవారు; vāsudevāt ātmanaḥ anyāḥ devatāḥ — ఆత్మ అయిన వాసుదేవుని కంటే వేరైన దేవతలు; prakṛtyā svabhāvena janmāntarārjita-saṃskāra-viśeṣeṇa niyatāḥ — పూర్వ జన్మల సంస్కార రూపమైన స్వభావంచే ప్రేరేపించబడినవారు.

ఆచార్య రామానుజులు. Sarve eva hi laukikāḥ puruṣāḥ svayā prakṛtyā pāpa-vāsanayā guṇamaya-bhāva-viṣayayā niyatāḥ — సాధారణ ప్రజలు గుణమయ విషయాలతో కూడిన తమ వాసనచే బంధించబడినవారు; hṛta-mat-svarūpa-viṣaya-jñānāḥ — నా స్వరూప జ్ఞానాన్ని కోల్పోయినవారు; mad-vyatiriktāḥ kevalendrādi-devatāḥ — నా నుండి వేరుగా భావించి కేవలం ఇంద్రుడు మొదలైన దేవతలను — tat-tad-devatā-viśeṣa-mātra-prīṇanāya — ఆ దేవతను మాత్రమే ప్రసన్నం చేసుకోవడానికి.