Bhagavad Gita · Jnana Vijnana YogaAdhyaay 7, Shloka 20 (7.20)
Mool Sanskrit · श्रीभगवान्
कामैस्तैस्तैर्हृतज्ञानाः प्रपद्यन्तेऽन्यदेवताः
तं तं नियममास्थाय प्रकृत्या नियताः स्वया
॥ 7.20 ॥
kāmaistaistairhṛtajñānāḥ prapadyante'nyadevatāḥ
taṃ taṃ niyamamāsthāya prakṛtyā niyatāḥ svayā
Anuvaad
"Un-un kaamnaaon se jinka vivek har liya gaya, ve apne svabhaav se prerit ho kar, us-us niyam ko apnaa kar, anya devtaaon ki sharan lete hain."
Bhaavaarth
Shankaracharya. Kāmaiḥ tais taiḥ putra-paśu-svargādi-viṣayaiḥ hṛta-jñānāḥ — putra, pashu, svarg aadi ki kaamnaaon se vivek-heen; vāsudevāt ātmanaḥ anyāḥ devatāḥ — Vasudev, jo aatma hain, unse alag devta; prakṛtyā svabhāvena janmāntarārjita-saṃskāra-viśeṣeṇa niyatāḥ — pichhle janmon ke sanskaar-roopi svabhaav se prerit.
Aacharya Ramanuja. Sarve eva hi laukikāḥ puruṣāḥ svayā prakṛtyā pāpa-vāsanayā guṇamaya-bhāva-viṣayayā niyatāḥ — saadhaaran log apni gunmay vishayon wali vaasana se bandhe; hṛta-mat-svarūpa-viṣaya-jñānāḥ — mere svaroop ka gyaan khoye; mad-vyatiriktāḥ kevalendrādi-devatāḥ — mujhse alag samajh kar keval Indra aadi devtaaon ko — tat-tad-devatā-viśeṣa-mātra-prīṇanāya — sirf us devta ko prasann karne ke liye.