ભગવદ્ ગીતા · Raja Vidya Raja Guhya Yogaઅધ્યાય 9, શ્લોક 11 (9.11)

શંકરાચાર્ય. Avajānanti avajñāṃ paribhavaṃ kurvanti … mānuṣīṃ … tanuṃ … manuṣya-dehena vyavaharantam — મનુષ્ય-દેહથી વ્યવહાર કરતા મને તિરસ્કારથી જુએ છે; paraṃ … bhāvaṃ paramātma-tattvam ākāśa-kalpam ākāśād api antaratamam — આકાશ જેવું, આકાશથી પણ અંદરનું પરમ તત્ત્વ; tasya mama avajñāna-bhāvanena āhatāḥ te varākāḥ — મારી અવજ્ઞાની ભાવનાથી તે બિચારાઓ આહત છે.

આચાર્ય રામાનુજ — કરુણાને નબળાઈ સમજવી. Parama-kāruṇikatayā sarva-samāśrayaṇīyatvāya mānuṣīṃ tanum āśritaṃ — પરમ કરુણાથી, સૌ માટે સુલભ થવા માટે મનુષ્ય-રૂપ લીધું; sva-kṛtaiḥ pāpa-karmabhiḥ mūḍhā avajānanti — prākṛta-manuṣya-samaṃ manyante — પોતાનાં પાપ-કર્મોથી મૂઢ લોકો મને સામાન્ય મનુષ્ય જેવો માને છે; apāra-kāruṇyaudārya-sauśīlya-vātsalyādi-nibandhanaṃ manuṣyatva-samāśrayaṇa-lakṣaṇam imaṃ paraṃ bhāvam ajānantaḥ — મનુષ્ય બનવું એ મારી અસીમ કરુણા, ઉદારતા, સૌશીલ્ય (મોટા થઈને નાનાઓ સાથે હળવું-મળવું) અને વાત્સલ્યનું પરિણામ છે — આ જ "પરમ ભાવ" ન જાણીને.

તફાવત (સુંદર): રામાનુજ માટે "પરમ ભાવ" પોતે જ મનુષ્ય બનવાની કરુણા છે — ભગવાનની મહાનતા તેમના નીચે ઊતરવામાં છે.