ഭഗവദ്ഗീത · Raja Vidya Raja Guhya Yogaഅദ്ധ്യായം 9, ശ്ലോകം 11 (9.11)

ശങ്കരാചാര്യർ. Avajānanti avajñāṃ paribhavaṃ kurvanti … mānuṣīṃ … tanuṃ … manuṣya-dehena vyavaharantam — മനുഷ്യദേഹത്തോടെ വ്യവഹരിക്കുന്ന എന്നെ അവജ്ഞയോടെ കാണുന്നു; paraṃ … bhāvaṃ paramātma-tattvam ākāśa-kalpam ākāśād api antaratamam — ആകാശംപോലെയുള്ള, ആകാശത്തിനും ഉള്ളിലുള്ള പരമതത്ത്വം; tasya mama avajñāna-bhāvanena āhatāḥ te varākāḥ — എന്നോടുള്ള അവജ്ഞയുടെ ഭാവനയാൽ ആ പാവങ്ങൾ മുറിവേറ്റവരാണ്.

ആചാര്യ രാമാനുജൻ — കരുണയെ ദൗർബല്യമായി കരുതൽ. Parama-kāruṇikatayā sarva-samāśrayaṇīyatvāya mānuṣīṃ tanum āśritaṃ — പരമകാരുണ്യത്താൽ, എല്ലാവർക്കും സുലഭനാകാൻ മനുഷ്യരൂപം സ്വീകരിച്ചവൻ; sva-kṛtaiḥ pāpa-karmabhiḥ mūḍhā avajānanti — prākṛta-manuṣya-samaṃ manyante — സ്വന്തം പാപകർമ്മങ്ങളാൽ മൂഢരായവർ എന്നെ സാധാരണ മനുഷ്യനെപ്പോലെ കരുതുന്നു; apāra-kāruṇyaudārya-sauśīlya-vātsalyādi-nibandhanaṃ manuṣyatva-samāśrayaṇa-lakṣaṇam imaṃ paraṃ bhāvam ajānantaḥ — മനുഷ്യനാകുന്നത് എന്റെ അതിരില്ലാത്ത കരുണ, ഉദാരത, സൗശീല്യം (വലിയവനായിരുന്നിട്ടും ചെറിയവരോട് ഇഴുകിച്ചേരൽ), വാത്സല്യം എന്നിവയുടെ ഫലമാണ് — ഈ "പരമഭാവം" അറിയാതെ.

വ്യത്യാസം (സുന്ദരം): രാമാനുജന് "പരമഭാവം" എന്നത് മനുഷ്യനാകുന്നതിലെ കരുണതന്നെയാണ് — ഭഗവാന്റെ മഹത്ത്വം അവിടുന്ന് താഴേക്കിറങ്ങിവരുന്നതിലാണ്.