ಭಗವದ್ಗೀತೆ · Raja Vidya Raja Guhya Yogaಅಧ್ಯಾಯ 9, ಶ್ಲೋಕ 11 (9.11)

ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು. Avajānanti avajñāṃ paribhavaṃ kurvanti … mānuṣīṃ … tanuṃ … manuṣya-dehena vyavaharantam — ಮನುಷ್ಯದೇಹದಿಂದ ವ್ಯವಹರಿಸುವ ನನ್ನನ್ನು ತಿರಸ್ಕಾರದಿಂದ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ; paraṃ … bhāvaṃ paramātma-tattvam ākāśa-kalpam ākāśād api antaratamam — ಆಕಾಶದಂತಹ, ಆಕಾಶಕ್ಕಿಂತಲೂ ಒಳಗಿನ ಪರಮ ತತ್ತ್ವ; tasya mama avajñāna-bhāvanena āhatāḥ te varākāḥ — ನನ್ನ ಅವಜ್ಞೆಯ ಭಾವನೆಯಿಂದ ಆ ಬಡಪಾಯಿಗಳು ಆಹತರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ಆಚಾರ್ಯ ರಾಮಾನುಜರು — ಕರುಣೆಯನ್ನು ದೌರ್ಬಲ್ಯವೆಂದು ತಿಳಿಯುವುದು. Parama-kāruṇikatayā sarva-samāśrayaṇīyatvāya mānuṣīṃ tanum āśritaṃ — ಪರಮ ಕರುಣೆಯಿಂದ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸುಲಭನಾಗಲು ಮನುಷ್ಯರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿದೆ; sva-kṛtaiḥ pāpa-karmabhiḥ mūḍhā avajānanti — prākṛta-manuṣya-samaṃ manyante — ತಮ್ಮ ಪಾಪಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಮೂಢರಾದವರು ನನ್ನನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯ ಮನುಷ್ಯನಂತೆ ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ; apāra-kāruṇyaudārya-sauśīlya-vātsalyādi-nibandhanaṃ manuṣyatva-samāśrayaṇa-lakṣaṇam imaṃ paraṃ bhāvam ajānantaḥ — ಮನುಷ್ಯನಾಗುವುದು ನನ್ನ ಅಸೀಮ ಕರುಣೆ, ಔದಾರ್ಯ, ಸೌಶೀಲ್ಯ (ದೊಡ್ಡವನಾಗಿದ್ದೂ ಚಿಕ್ಕವರೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆಯುವುದು) ಮತ್ತು ವಾತ್ಸಲ್ಯದ ಪರಿಣಾಮ — ಈ "ಪರಮ ಭಾವ"ವನ್ನು ತಿಳಿಯದೆ.

ವ್ಯತ್ಯಾಸ (ಸುಂದರ): ರಾಮಾನುಜರಿಗೆ "ಪರಮ ಭಾವ" ಎಂದರೆ ಮನುಷ್ಯನಾಗುವ ಕರುಣೆಯೇ — ಭಗವಂತನ ಮಹಿಮೆ ಅವನು ಕೆಳಗಿಳಿದು ಬರುವುದರಲ್ಲಿದೆ.