भगवद गीता · Vishvarupa Darshana Yogaअध्याय 11, श्लोक 41 (11.41)
मूल संस्कृत · अर्जुनः
सखेति मत्वा प्रसभं यदुक्तं
हे कृष्ण हे यादव हे सखेति
अजानता महिमानं तवेदं
मया प्रमादात् प्रणयेन वाऽपि
॥ 11.41 ॥
sakheti matvā prasabhaṃ yaduktaṃ
he kṛṣṇa he yādava he sakheti
ajānatā mahimānaṃ tavedaṃ
mayā pramādāt praṇayena vā'pi
अनुवाद
"आपकी इस महिमा को न जानते हुए, आपको मित्र मानकर, मैंने लापरवाही से या प्रेम से बिना सोचे जो कुछ कहा — 'हे कृष्ण, हे यादव, हे सखा' —" (वाक्य 11.42 में जारी)
भावार्थ
शंकराचार्य. sakhā samānavayāḥ iti matvā jñātvā viparītabuddhyā — हम-उम्र मित्र समझकर; pramādāt vikṣiptacittatayā, praṇayena vāpi, praṇayo nāma snehanimittaḥ visrambhaḥ — प्रणय = स्नेह से उपजा विश्वास (बेतकल्लुफ़ी); पाठ-टिप्पणी: tavemam iti pāṭhaḥ yadi asti, tadā sāmānādhikaraṇyam eva.
आचार्य रामानुज (11.41–11.42 संयुक्त): pramādāt mohāt praṇayena ciraparicayena vā — मोह से या लंबे परिचय के स्नेह से; sakhā iti mama vayasyaḥ iti matvā; prasabhaṃ vinayāpetaṃ yad uktaṃ — विनय के बिना जो कहा।
AI-सहायता से तैयार हिन्दी प्रारूप — समीक्षा जारी है।