Bhagavad Gita · Vishvarupa Darshana YogaAdhyaay 11, Shloka 41 (11.41)
Mool Sanskrit · अर्जुनः
सखेति मत्वा प्रसभं यदुक्तं
हे कृष्ण हे यादव हे सखेति
अजानता महिमानं तवेदं
मया प्रमादात् प्रणयेन वाऽपि
॥ 11.41 ॥
sakheti matvā prasabhaṃ yaduktaṃ
he kṛṣṇa he yādava he sakheti
ajānatā mahimānaṃ tavedaṃ
mayā pramādāt praṇayena vā'pi
Anuvaad
"Aapki is mahima ko na jaante hue, aapko mitra maan kar, maine laaparvaahi se ya prem se bina soche jo kuchh kaha — 'he Krishna, he Yaadav, he sakha' —" (vaakya 11.42 mein jaari)
Bhaavaarth
Shankaracharya. sakhā samānavayāḥ iti matvā jñātvā viparītabuddhyā — hum-umr mitra samajh kar; pramādāt vikṣiptacittatayā, praṇayena vāpi, praṇayo nāma snehanimittaḥ visrambhaḥ — pranay = sneh se upja vishvaas (be-takalluf-pan); paath-tippani: tavemam iti pāṭhaḥ yadi asti, tadā sāmānādhikaraṇyam eva.
Aacharya Ramanuja (11.41–11.42 sanyukt): pramādāt mohāt praṇayena ciraparicayena vā — moh se ya lambe parichay ke sneh se; sakhā iti mama vayasyaḥ iti matvā; prasabhaṃ vinayāpetaṃ yad uktaṃ — vinay ke bina jo kaha.