भगवद गीता · Raja Vidya Raja Guhya Yogaअध्याय 9, श्लोक 13 (9.13)
मूल संस्कृत · श्रीभगवान्
महात्मानस्तु मां पार्थ दैवीं प्रकृतिमाश्रिताः
भजन्त्यनन्यमनसो ज्ञात्वा भूतादिमव्ययम्
॥ 9.13 ॥
mahātmānastu māṃ pārtha daivīṃ prakṛtimāśritāḥ
bhajantyananyamanaso jñātvā bhūtādimavyayam
अनुवाद
"परंतु हे पार्थ, दैवी स्वभाव अपनाए हुए महात्मा मुझे सब प्राणियों का अविनाशी मूल जानकर, अनन्य मन से भजते हैं।"
भावार्थ
शंकराचार्य. Mahātmānas tu akṣudra-cittāḥ — महात्मा यानी जिनका मन छोटा नहीं; daivīṃ devānāṃ prakṛtiṃ śama-dama-dayā-śraddhādi-lakṣaṇām — शांति, संयम, दया, श्रद्धा जैसे लक्षणों वाली दैवी प्रकृति; bhūtādiṃ … kāraṇam avyayam.
आचार्य रामानुज. Sva-kṛtaiḥ puṇya-sañcayaiḥ māṃ śaraṇam upagamya vidhvasta-samasta-pāpa-bandhāḥ — पुण्य के कारण शरण आकर जिनके सब पाप-बंधन टूट गए; parama-kāruṇikatayā sādhu-paritrāṇāya manuṣyatvena avatīrṇaṃ māṃ jñātvā — मुझे करुणा से साधुओं की रक्षा के लिए मनुष्य रूप में अवतरित जानकर; mat-priyatvātirekeṇa mad-bhajanena vinā manasaḥ ca ātmanaḥ ca bāhya-karaṇānāṃ ca dhāraṇam alabhamānāḥ — अत्यंत प्रेम के कारण मेरे भजन के बिना मन, आत्मा और इंद्रियाँ भी टिक नहीं पातीं।
AI-सहायता से तैयार हिन्दी प्रारूप — समीक्षा जारी है।