श्रीमद्भगवद्गीताShrimad Bhagavad Gita 📖 Flipbook mein padhein

Bhagavad Gita · Karma YogaAdhyaay 3, Shloka 31 (3.31)

Mool Sanskrit · श्रीभगवान्

ये मे मतमिदं नित्यम् अनुतिष्ठन्ति मानवाः
श्रद्धावन्तोऽनसूयन्तो मुच्यन्ते तेऽपि कर्मभिः
॥ 3.31 ॥

ye me matamidaṃ nityam anutiṣṭhanti mānavāḥ
śraddhāvanto'nasūyanto mucyante te'pi karmabhiḥ

Anuvaad

"Jo manushya shraddha ke saath, dosh-drishti ke bina, mere is mat (upadesh) ka niyamit paalan karte hain, ve bhi karm(-bandhan) se mukt ho jaate hain."

Bhaavaarth

Teen shartein. (1) Nityam anutiṣṭhanti — niyamit paalan; (2) śraddhāvantaḥ — shraddha; (3) anasūyantaḥ — dosh-drishti ke bina.

Shankaracharya: ve dharmādharmākhyaiḥ karmabhiḥ — dharma-adharma naam ke (punya-paap) karmon se mukt hote hain.

Aacharya Ramanuja — "api" ka arth, teen prakaar ke log. Ramanuja "te 'pi" (ve bhi) ke "api" se teen samooh dekhte hain: (1) jo yeh shaastraarth nishchit karke paalan karte hain; (2) jo paalan nahin kar paate par shraddha rakhte hain; (3) jo shraddha bhi nahin rakhte, par asooya nahin karte — "aisa shaastraarth sambhav nahin" kehkar is mahaan shiksha mein dosh nahin dhoondhte. Sab bandhan ke kaaran-roop anaadi karmon se mukt hote hain. Jo abhi paalan nahin karte par shraddha aur anasooya rakhte hain, unke paap kshaya hote hain, aur ve acireṇa — jaldi hi — isi shaastraarth ka paalan karke mukt hote hain.

📖 Flipbook mein padhein ✉ Sudhaar sujhaayein