श्रीमद्भगवद्गीताShrimad Bhagavad Gita 📖 Flipbook mein padhein

Bhagavad Gita · Dhyana Yoga (Atma-samyama Yoga)Adhyaay 6, Shloka 22 (6.22)

Mool Sanskrit · श्रीभगवान्

यं लब्ध्वा चापरं लाभं मन्यते नाधिकं ततः
यस्मिन् स्थितो न दुःखेन गुरुणाऽपि विचाल्यते
॥ 6.22 ॥

yaṃ labdhvā cāparaṃ lābhaṃ manyate nādhikaṃ tataḥ
yasmin sthito na duḥkhena guruṇā'pi vicālyate

Anuvaad

"Jise paa kar woh kisi aur laabh ko usse badhkar nahin maanta, aur jismein sthit hokar bhaari dukh se bhi vichalit nahin hota — (6.23 se jaari)"

Bhaavaarth

Shankaracharya. Yam ātma-lābhaṃ labdhvā … lābhāntaraṃ tataḥ adhikam astīti na manyate — aatma-laabh paa kar usse adhik koi laabh nahin maanta; duḥkhena śastra-nipātādi-lakṣaṇena guruṇā mahatā api na vicālyate — shastra ke ghaav jaise bhaari dukh se bhi nahin hilta.

Aacharya Ramanuja. Yaṃ yogaṃ labdhvā yogād virataḥ tam eva kāṅkṣamāṇo na aparaṃ lābhaṃ manyate — jis yog ko paa kar, usse baahar aane par bhi usi ki chaah rehti hai, aur kuchh laabh nahin lagta; yasmin ca yoge sthitaḥ avirataḥ api guṇavat-putra-viyogādinā guruṇā api duḥkhena na vicālyate — usme sthit hone par gunvaan putra ke viyog jaise bhaari dukh se bhi nahin hilta.

Antar: Dono ke udaaharan alag — Shankara: shaaririk peeda (shastra-ghaat); Ramanuja: bhaavnaatmak shok (priya ka viyog). Ramanuja ka "yog se baahar aane par bhi usi ki chaah" — saadhak ke anubhav ka imaandaar varnan.

📖 Flipbook mein padhein ✉ Sudhaar sujhaayein