ಭಗವದ್ಗೀತೆ · Dhyana Yoga (Atma-samyama Yoga)ಅಧ್ಯಾಯ 6, ಶ್ಲೋಕ 22 (6.22)

ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು. Yam ātma-lābhaṃ labdhvā … lābhāntaraṃ tataḥ adhikam astīti na manyate — ಆತ್ಮಲಾಭವನ್ನು ಪಡೆದು ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಯಾವ ಲಾಭವನ್ನೂ ಒಪ್ಪುವುದಿಲ್ಲ; duḥkhena śastra-nipātādi-lakṣaṇena guruṇā mahatā api na vicālyate — ಶಸ್ತ್ರದ ಗಾಯದಂತಹ ಭಾರೀ ದುಃಖದಿಂದಲೂ ಅಲುಗಾಡುವುದಿಲ್ಲ.

ಆಚಾರ್ಯ ರಾಮಾನುಜರು. Yaṃ yogaṃ labdhvā yogād virataḥ tam eva kāṅkṣamāṇo na aparaṃ lābhaṃ manyate — ಯಾವ ಯೋಗವನ್ನು ಪಡೆದು, ಅದರಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಮೇಲೂ ಅದನ್ನೇ ಬಯಸುತ್ತಾನೋ, ಬೇರೆ ಯಾವುದೂ ಲಾಭವೆನಿಸುವುದಿಲ್ಲವೋ; yasmin ca yoge sthitaḥ avirataḥ api guṇavat-putra-viyogādinā guruṇā api duḥkhena na vicālyate — ಅದರಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದಾಗ ಗುಣವಂತ ಮಗನ ಅಗಲಿಕೆಯಂತಹ ಭಾರೀ ದುಃಖದಿಂದಲೂ ಅಲುಗಾಡುವುದಿಲ್ಲ.

ವ್ಯತ್ಯಾಸ: ಇಬ್ಬರ ಉದಾಹರಣೆಗಳೂ ಬೇರೆ — ಶಂಕರರು: ದೈಹಿಕ ನೋವು (ಶಸ್ತ್ರಾಘಾತ); ರಾಮಾನುಜರು: ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಶೋಕ (ಪ್ರಿಯರ ಅಗಲಿಕೆ). ರಾಮಾನುಜರ "ಯೋಗದಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಮೇಲೂ ಅದರದೇ ಬಯಕೆ" — ಸಾಧಕನ ಅನುಭವದ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ವರ್ಣನೆ.