Bhagavad Gita · Jnana Vijnana YogaAdhyaay 7, Shloka 23 (7.23)
Mool Sanskrit · श्रीभगवान्
अन्तवत् तु फलं तेषां तद् भवत्यल्पमेधसाम्
देवान् देवयजो यान्ति मद्भक्ता यान्ति मामपि
॥ 7.23 ॥
antavat tu phalaṃ teṣāṃ tad bhavatyalpamedhasām
devān devayajo yānti madbhaktā yānti māmapi
Anuvaad
"Parantu un seemit samajh walon ka woh phal nashvar hota hai; devtaaon ke upaasak devtaaon ko prapt hote hain, aur mere bhakt mujhe prapt hote hain."
Bhaavaarth
Shankaracharya — karuna. Antavat vināśi tu phalaṃ; mad-bhaktā yānti mām api — mere bhakt mujhe paate hain; evaṃ samāne api āyāse mām eva na prapadyante ananta-phalāya, aho khalu kaṣṭaṃ vartante ity anukrośaṃ darśayati bhagavān — mehnat barabar hote hue bhi log anant phal ke liye meri sharan nahin lete — "aah, kitne kasht mein hain!" — Bhagavan yahan karuna dikhaate hain.
Aacharya Ramanuja. Indrādayo hi paricchinna-bhogāḥ parimita-kāla-vartinaś ca — Indra aadi ke bhog seemit, unka kaal seemit; tataḥ tat-sāyujyaṃ prāptāḥ taiḥ saha pracyavante — unke saath unke upaasak bhi gir jaate hain. Mad-bhaktā api teṣām eva karmaṇāṃ mad-ārādhana-rūpatāṃ jñātvā … mām eva prāpnuvanti na ca punar nivartante — mere bhakt wahi karm karte hain, par unhe meri aaraadhana jaan kar, seemit phal ki aasakti chhod kar, mujhe paate hain aur lautte nahin (8.16).
Mahatvapoorn (Ramanuja): Karm wahi, drishti alag — yahi antar hai.