ഭഗവദ്ഗീത · Jnana Vijnana Yogaഅദ്ധ്യായം 7, ശ്ലോകം 23 (7.23)

ശങ്കരാചാര്യർ — കരുണ. Antavat vināśi tu phalaṃ; mad-bhaktā yānti mām api — എന്റെ ഭക്തർ എന്നെ പ്രാപിക്കുന്നു; evaṃ samāne api āyāse mām eva na prapadyante ananta-phalāya, aho khalu kaṣṭaṃ vartante ity anukrośaṃ darśayati bhagavān — പരിശ്രമം തുല്യമായിരുന്നിട്ടും ആളുകൾ അനന്തഫലത്തിനായി എന്നെ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നില്ല — "ഹാ, എത്ര കഷ്ടത്തിലാണ് അവർ!" — ഭഗവാൻ ഇവിടെ കരുണ കാണിക്കുന്നു.

ആചാര്യ രാമാനുജൻ. Indrādayo hi paricchinna-bhogāḥ parimita-kāla-vartinaś ca — ഇന്ദ്രാദികളുടെ ഭോഗം പരിമിതം, അവരുടെ കാലവും പരിമിതം; tataḥ tat-sāyujyaṃ prāptāḥ taiḥ saha pracyavante — അവരോടൊപ്പം അവരുടെ ഉപാസകരും വീഴുന്നു. Mad-bhaktā api teṣām eva karmaṇāṃ mad-ārādhana-rūpatāṃ jñātvā … mām eva prāpnuvanti na ca punar nivartante — എന്റെ ഭക്തർ അതേ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നു, എന്നാൽ അവയെ എന്റെ ആരാധനയെന്നറിഞ്ഞ്, പരിമിതഫലത്തോടുള്ള ആസക്തി വിട്ട്, എന്നെ പ്രാപിക്കുന്നു, പിന്നെ മടങ്ങുന്നില്ല (8.16).

പ്രധാനം (രാമാനുജൻ): കർമ്മം അതുതന്നെ, ദൃഷ്ടി വേറെ — ഇതാണ് വ്യത്യാസം.