ഭഗവദ്ഗീത · Jnana Vijnana Yogaഅദ്ധ്യായം 7, ശ്ലോകം 24 (7.24)

ശങ്കരാചാര്യർ. Avyaktam aprakāśaṃ vyaktim āpannaṃ prakāśaṃ gatam idānīṃ manyante māṃ nitya-prasiddham īśvaram api santam — ഞാൻ നിത്യപ്രസിദ്ധനായ ഈശ്വരനാണ്, എന്നിട്ടും ഞാൻ മുമ്പ് അപ്രകടനായിരുന്നു, ഇപ്പോൾ പ്രകടനായി എന്ന് ആളുകൾ കരുതുന്നു; paraṃ bhāvaṃ paramātma-svarūpam ajānantaḥ.

ആചാര്യ രാമാനുജൻ — അവതാരത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം. Sarvaiḥ karmabhiḥ ārādhyaḥ ahaṃ sarveśvaraḥ … parama-kāruṇyād āśrita-vātsalyāt ca sarva-samāśrayaṇīyatvāya ajahat-svabhāva eva vasudeva-sūnuḥ avatīrṇaḥ — സർവ്വേശ്വരനായ ഞാൻ, പരമകാരുണ്യത്താലും ആശ്രിതരോടുള്ള വാത്സല്യത്താലും, എല്ലാവർക്കും ആശ്രയിക്കാവുന്നവനാകാൻ, സ്വന്തം സ്വഭാവം കൈവിടാതെ വസുദേവപുത്രനായി അവതരിച്ചു; ഇതറിയാതെ ആളുകൾ എന്നെ prākṛta-rāja-sūnu-samānam … karma-vaśād janma-viśeṣaṃ prāpya — സാധാരണ രാജകുമാരനെപ്പോലെ, കർമ്മവശാൽ ജനിച്ചവനായി കരുതുന്നു; ato māṃ na śrayante — അതിനാൽ എന്നെ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നില്ല.

വ്യത്യാസം: ശങ്കരൻ — ഈശ്വരൻ നിത്യൻ, പ്രാകട്യം ഒരു ദൃശ്യം; രാമാനുജൻ — അവതാരം യഥാർത്ഥം, കരുണയാൽ, സ്വഭാവം കൈവിടാതെ (4.6-ന്റെ വായനപോലെ).