भगवद्गीता · Jnana Vijnana Yogaअध्याय 7, श्लोक 24 (7.24)

शंकराचार्य. Avyaktam aprakāśaṃ vyaktim āpannaṃ prakāśaṃ gatam idānīṃ manyante māṃ nitya-prasiddham īśvaram api santam — मी नित्यप्रसिद्ध ईश्वर आहे, तरीही लोक समजतात की मी आधी अप्रकट होतो, आता प्रकट झालो; paraṃ bhāvaṃ paramātma-svarūpam ajānantaḥ.

आचार्य रामानुज — अवताराचा उद्देश. Sarvaiḥ karmabhiḥ ārādhyaḥ ahaṃ sarveśvaraḥ … parama-kāruṇyād āśrita-vātsalyāt ca sarva-samāśrayaṇīyatvāya ajahat-svabhāva eva vasudeva-sūnuḥ avatīrṇaḥ — मी सर्वेश्वर, परम करुणेने आणि आश्रितांविषयीच्या वात्सल्याने, सर्वांना आश्रय घेण्याजोगा होण्यासाठी, आपला स्वभाव न सोडता वसुदेवपुत्र म्हणून अवतरलो; हे न जाणता लोक मला prākṛta-rāja-sūnu-samānam … karma-vaśād janma-viśeṣaṃ prāpya — सामान्य राजपुत्रासारखा, कर्मवश जन्म घेणारा मानतात; ato māṃ na śrayante — म्हणून माझी शरण घेत नाहीत.

फरक: शंकर — ईश्वर नित्य, प्राकट्य हे एक दृश्य; रामानुज — अवतार वास्तविक, करुणेने, स्वभाव न सोडता (4.6 च्या अर्थाप्रमाणे).