భగవద్గీత · Jnana Vijnana Yogaఅధ్యాయం 7, శ్లోకం 24 (7.24)

శంకరాచార్యులు. Avyaktam aprakāśaṃ vyaktim āpannaṃ prakāśaṃ gatam idānīṃ manyante māṃ nitya-prasiddham īśvaram api santam — నేను నిత్యప్రసిద్ధుడైన ఈశ్వరుడను, అయినా ప్రజలు నేను ముందు అప్రకటితుడిని, ఇప్పుడు ప్రకటితుడనయ్యానని అనుకుంటారు; paraṃ bhāvaṃ paramātma-svarūpam ajānantaḥ.

ఆచార్య రామానుజులు — అవతార ఉద్దేశం. Sarvaiḥ karmabhiḥ ārādhyaḥ ahaṃ sarveśvaraḥ … parama-kāruṇyād āśrita-vātsalyāt ca sarva-samāśrayaṇīyatvāya ajahat-svabhāva eva vasudeva-sūnuḥ avatīrṇaḥ — సర్వేశ్వరుడనైన నేను, పరమ కరుణ వల్ల, ఆశ్రితుల పట్ల వాత్సల్యం వల్ల, అందరికీ ఆశ్రయయోగ్యుడిని కావడానికి, నా స్వభావాన్ని విడువకుండానే వసుదేవ పుత్రునిగా అవతరించాను; ఇది తెలియక ప్రజలు నన్ను prākṛta-rāja-sūnu-samānam … karma-vaśād janma-viśeṣaṃ prāpya — సాధారణ రాజకుమారుడిలా, కర్మవశాన జన్మించినవాడిగా భావిస్తారు; ato māṃ na śrayante — అందుకే నన్ను శరణు పొందరు.

భేదం: శంకరులు — ఈశ్వరుడు నిత్యుడు, ప్రాకట్యం ఒక దృశ్యం; రామానుజులు — అవతారం వాస్తవమైనది, కరుణతో, స్వభావం విడువకుండా (4.6 వ్యాఖ్యానం లాగే).