ಭಗವದ್ಗೀತೆ · Jnana Vijnana Yogaಅಧ್ಯಾಯ 7, ಶ್ಲೋಕ 23 (7.23)

ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು — ಕರುಣೆ. Antavat vināśi tu phalaṃ; mad-bhaktā yānti mām api — ನನ್ನ ಭಕ್ತರು ನನ್ನನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; evaṃ samāne api āyāse mām eva na prapadyante ananta-phalāya, aho khalu kaṣṭaṃ vartante ity anukrośaṃ darśayati bhagavān — ಶ್ರಮ ಸಮಾನವಾಗಿದ್ದರೂ ಜನರು ಅನಂತ ಫಲಕ್ಕಾಗಿ ನನಗೆ ಶರಣಾಗುವುದಿಲ್ಲ — "ಅಯ್ಯೋ, ಎಂತಹ ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ!" — ಭಗವಂತನು ಇಲ್ಲಿ ಕರುಣೆ ತೋರುತ್ತಾನೆ.

ಆಚಾರ್ಯ ರಾಮಾನುಜರು. Indrādayo hi paricchinna-bhogāḥ parimita-kāla-vartinaś ca — ಇಂದ್ರ ಮೊದಲಾದವರ ಭೋಗಗಳು ಸೀಮಿತ, ಅವರ ಕಾಲವೂ ಸೀಮಿತ; tataḥ tat-sāyujyaṃ prāptāḥ taiḥ saha pracyavante — ಅವರೊಂದಿಗೆ ಅವರ ಉಪಾಸಕರೂ ಕೆಳಗೆ ಬೀಳುತ್ತಾರೆ. Mad-bhaktā api teṣām eva karmaṇāṃ mad-ārādhana-rūpatāṃ jñātvā … mām eva prāpnuvanti na ca punar nivartante — ನನ್ನ ಭಕ್ತರು ಅದೇ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಅವುಗಳನ್ನು ನನ್ನ ಆರಾಧನೆಯೆಂದು ತಿಳಿದು, ಸೀಮಿತ ಫಲದ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ನನ್ನನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಹಿಂತಿರುಗುವುದಿಲ್ಲ (8.16).

ಮಹತ್ವದ್ದು (ರಾಮಾನುಜರು): ಕರ್ಮ ಅದೇ, ದೃಷ್ಟಿ ಬೇರೆ — ಇದೇ ವ್ಯತ್ಯಾಸ.