Bhagavad Gita · Raja Vidya Raja Guhya YogaAdhyaay 9, Shloka 14 (9.14)
Mool Sanskrit · श्रीभगवान्
सततं कीर्तयन्तो मां यतन्तश्च दृढव्रताः
नमस्यन्तश्च मां भक्त्या नित्ययुक्ता उपासते
॥ 9.14 ॥
satataṃ kīrtayanto māṃ yatantaśca dṛḍhavratāḥ
namasyantaśca māṃ bhaktyā nityayuktā upāsate
Anuvaad
"Ve sada mera kirtan karte hue, dridh sankalp se prayatn karte hue, bhakti se mujhe pranaam karte hue, nitya jude ho kar meri upaasana karte hain."
Bhaavaarth
Shankaracharya. Satataṃ sarvadā bhagavantaṃ brahma-svarūpaṃ māṃ kīrtayantaḥ — sada brahm-svaroop mera kirtan; yatantaś ca indriyopasaṃhāra-śama-dama-dayāhiṃsādi-lakṣaṇaiḥ dharmaiḥ — indriya-sanyam, shaanti, daya, ahinsa jaise dharmon ke saath prayatn; namasyantaś ca māṃ hṛdayeśam ātmānam — hriday ke Ishwar, aatma ko namaskaar.
Aacharya Ramanuja — bhakti ka jeevant chitra. Mat-kīrtana-yatana-namaskāraiḥ vinā kṣaṇāṇu-mātre api ātma-dhāraṇam alabhamānāḥ — kirtan, prayatn, namaskaar ke bina kshan ke anu bhar bhi tik na paane wale; mad-guṇa-viśeṣa-vācīni man-nāmāni smṛtvā pulakita-sarvāṅgāḥ harṣa-gadgada-kaṇṭhāḥ śrī-rāma-nārāyaṇa-kṛṣṇa-vāsudeva ity evamādīni satataṃ kīrtayantaḥ — mere gunon ko kehne waale naam yaad kar ke romaanchit sharir, harsh se gadgad gala, "Shri Ram, Narayan, Krishna, Vasudev" — aise naam lagaataar gaate; yatantaḥ mat-karmasu arcanādikeṣu … bhavana-nandana-vana-karaṇādikeṣu — pooja, stuti, aur mandir aur baag banaane jaise kaamon mein prayatn; aṣṭāṅgaiḥ acintita-pāṃsu-karddama-śarkarādike dharā-tale daṇḍavat praṇipatantaḥ — dhool, keechad, kankad ki parwaah kiye bina dharti par aath angon se dandvat.