பகவத் கீதை · Raja Vidya Raja Guhya Yogaஅத்தியாயம் 9, ஸ்லோகம் 14 (9.14)

சங்கராச்சாரியர். Satataṃ sarvadā bhagavantaṃ brahma-svarūpaṃ māṃ kīrtayantaḥ — எப்போதும் பிரம்ம சொரூபனான என்னைக் கீர்த்தனம்; yatantaś ca indriyopasaṃhāra-śama-dama-dayāhiṃsādi-lakṣaṇaiḥ dharmaiḥ — இந்திரிய அடக்கம், அமைதி, இரக்கம், அகிம்சை போன்ற தர்மங்களுடன் முயற்சி; namasyantaś ca māṃ hṛdayeśam ātmānam — இதயத்தின் ஈஸ்வரனான ஆத்மாவுக்கு வணக்கம்.

ஆசாரியர் ராமானுஜர் — பக்தியின் உயிருள்ள சித்திரம். Mat-kīrtana-yatana-namaskāraiḥ vinā kṣaṇāṇu-mātre api ātma-dhāraṇam alabhamānāḥ — கீர்த்தனம், முயற்சி, வணக்கம் இன்றி கணத்தின் அணுவளவும் நிலைக்க இயலாதவர்கள்; mad-guṇa-viśeṣa-vācīni man-nāmāni smṛtvā pulakita-sarvāṅgāḥ harṣa-gadgada-kaṇṭhāḥ śrī-rāma-nārāyaṇa-kṛṣṇa-vāsudeva ity evamādīni satataṃ kīrtayantaḥ — என் குணங்களைக் கூறும் பெயர்களை நினைத்து உடல் முழுவதும் புல்லரித்து, மகிழ்ச்சியால் குரல் தழுதழுக்க, "ஸ்ரீ ராம, நாராயண, கிருஷ்ண, வாசுதேவ" — போன்ற பெயர்களை இடைவிடாமல் பாடியபடி; yatantaḥ mat-karmasu arcanādikeṣu … bhavana-nandana-vana-karaṇādikeṣu — பூஜை, துதி, கோயிலும் நந்தவனமும் அமைத்தல் போன்ற பணிகளில் முயற்சி; aṣṭāṅgaiḥ acintita-pāṃsu-karddama-śarkarādike dharā-tale daṇḍavat praṇipatantaḥ — தூசி, சேறு, கற்கள் பற்றிக் கவலைப்படாமல் தரையில் எட்டு அங்கங்களால் தண்டனிட்டு.