Bhagavad Gita · Raja Vidya Raja Guhya YogaAdhyaay 9, Shloka 34 (9.34)
Mool Sanskrit · श्रीभगवान्
मन्मना भव मद्भक्तो मद्याजी मां नमस्कुरु
मामेवैष्यसि युक्त्वैवमात्मानं मत्परायणः
॥ 9.34 ॥
manmanā bhava madbhakto madyājī māṃ namaskuru
māmevaiṣyasi yuktvaivamātmānaṃ matparāyaṇaḥ
Anuvaad
"Apna man mujhmein lagaao, mere bhakt bano, meri pooja karo, mujhe namaskaar karo. Is prakaar apne aap ko mujhmein laga kar, mujhe hi param lakshya maan kar — tum mujhe hi praapt hoge."
Bhaavaarth
Shankaracharya. mayi vāsudeve manaḥ yasya sa tvaṃ manmanāḥ bhava tathā madbhaktaḥ bhava madyājī madyajanaśīlaḥ bhava; mām eva ca namaskuru; yuktvā samādhāya cittam; ahaṃ hi sarveṣāṃ bhūtānām ātmā, parā ca gatiḥ, param ayanam — main sab praaniyon ka aatma, param gati, param aashray hoon; matparāyaṇaḥ san ity arthaḥ.
Aacharya Ramanuja. "Man-manā" ke liye Bhagavan ke roop ka vistrit varnan — puṇḍarīkadalāmalāyatekṣaṇe svacchanīlajīmūtasaṃkāśe (kamal-dal jaisi aankhein, nirmal neel megh jaisa varn) — aur tailadhārāvad avicchedena niviṣṭamanā bhava — tel ki dhaara ki tarah akhand man lagaao. Yajanaṃ nāma paripūrṇaśeṣavṛttiḥ — pooja yaani sampoorn seva-bhaav. Aur: ātmaśabdo hi atra manoviṣayaḥ — yahan "aatma" ka arth man hai.
Madhusoodan Saraswati. Ek sookshm baat: raaja ka sevak man se apne putra mein laga ho sakta hai — sa tanmanā api na tadbhaktaḥ — isliye "man-manā" ke saath "mad-bhakta" bhi kaha; namaskuru manovākkāyaiḥ — man, vaani aur sharir se.