श्रीमद्भगवद्गीताShrimad Bhagavad Gita 📖 ಫ್ಲಿಪ್‌ಬುಕ್‌ನಲ್ಲಿ ಓದಿ

ಭಗವದ್ಗೀತೆ · Arjuna Vishada Yogaಅಧ್ಯಾಯ 1, ಶ್ಲೋಕ 13 (1.13)

ಮೂಲ ಸಂಸ್ಕೃತ · ಸಞ್ಜಯಃ

ತತಃ ಶಙ್ಖಾಶ್ಚ ಭೇರ್ಯಶ್ಚ ಪಣವಾನಕಗೋಮುಖಾಃ
ಸಹಸೈವಾಭ್ಯಹನ್ಯನ್ತ ಸ ಶಬ್ದಸ್ತುಮುಲೋಽಭವತ್
॥ 1.13 ॥

tataḥ śaṅkhāśca bheryaśca paṇavānakagomukhāḥ
sahasaivābhyahanyanta sa śabdastumulo'bhavat

ಅನುವಾದ

"ಅದರ ನಂತರ ಶಂಖಗಳು, ನಗಾರಿಗಳು, ಪಣವ, ಆನಕ ಮತ್ತು ಗೋಮುಖದಂತಹ ವಾದ್ಯಗಳು ಒಮ್ಮೆಲೇ ಮೊಳಗಿದವು — ಮತ್ತು ಆ ಧ್ವನಿ ಘೋರ ಕೋಲಾಹಲವಾಯಿತು."

ಭಾವಾರ್ಥ

ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯಿಂದ ಇಡೀ ಸೇನೆಯವರೆಗೆ. ಭೀಷ್ಮರ ಒಂದು ಶಂಖ — ಮತ್ತು ಇಡೀ ಕೌರವ ಸೇನೆಯ ವಾದ್ಯಗಳು "ಸಹಸೈವ" (ಅದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ) ಮೊಳಗಿದವು. ಸೇನಾಪತಿಯ ಸಂಕೇತ ಸಿಗುತ್ತಲೇ ಸಮೂಹ ಎಚ್ಚರಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ನಾಯಕತ್ವದ ಒಂದು ಕ್ರಿಯೆ ಇಡೀ ಸಮೂಹದ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಬದಲಾಯಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಇದು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.

"Sa śabdas tumulo 'bhavat" — ಧ್ವನಿ ಘೋರವಾಯಿತು. ಸಂಜಯನು ಧ್ವನಿಯ ತೀವ್ರತೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ, ಆದರೆ ಪರಿಣಾಮದ ಬಗ್ಗೆ ಏನನ್ನೂ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ಮಧುಸೂದನ ಸರಸ್ವತಿಗಳು ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಅಂಶವನ್ನು ಹಿಡಿಯುತ್ತಾರೆ: ಧ್ವನಿ ಘೋರವಾಗಿತ್ತು, ಆದರೂ ಪಾಂಡವರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಗಾಬರಿಯೂ ಉಂಟಾಗಲಿಲ್ಲ — ಇದೇ ಅಭಿಪ್ರಾಯ. ಇದನ್ನು 1.19ರೊಂದಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿ, ಅಲ್ಲಿ ಪಾಂಡವರ ಶಂಖಧ್ವನಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಅದು ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಕ್ಕಳ ಹೃದಯಗಳನ್ನು ಸೀಳಿತು ಎಂದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಸಂಜಯನ ವರ್ಣನೆ ಎರಡೂ ಪಕ್ಷಗಳ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಪರಿಣಾಮಗಳೊಂದಿಗೆ ಇಡುತ್ತದೆ.

ಸದ್ದು ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿ. ಕೌರವ ಸೇನೆ ದೊಡ್ಡದು, ಅದರ ವಾದ್ಯಗಳು ಅನೇಕ, ಸದ್ದು ಬಹಳ. ಆದರೆ ಸದ್ದಿನ ಪ್ರಮಾಣದಿಂದ ಸೇನೆಯ ಸಂಕಲ್ಪವನ್ನು ಅಳೆಯಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ಸಂಗತಿ ಮುಂದಿನ ಶ್ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ.

AI-assisted draft translation — under review.

📖 ಫ್ಲಿಪ್‌ಬುಕ್‌ನಲ್ಲಿ ಓದಿ ✉ ತಿದ್ದುಪಡಿ ಸೂಚಿಸಿ