ಭಗವದ್ಗೀತೆ · Arjuna Vishada Yogaಅಧ್ಯಾಯ 1, ಶ್ಲೋಕ 20 (1.20)

"Atha" — ಈಗ. ಸಂಸ್ಕೃತದಲ್ಲಿ "ಅಥ" ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಹೊಸ ಪ್ರಕರಣದ ಆರಂಭದ ಸಂಕೇತ. ಇಲ್ಲಿಂದ ಗೀತೆಯ ನಿಜವಾದ ಕಥೆ — ಅರ್ಜುನನದು — ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ.

ಭಯದ ಬದಲು ಸಂಕಲ್ಪ. ಮಧುಸೂದನ ಸರಸ್ವತಿಗಳು 1.19 ಮತ್ತು 1.20ನ್ನು ಜೋಡಿಸುತ್ತಾರೆ: ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಭಯವನ್ನು ತೋರಿಸಿದ ನಂತರ, ಈಗ ಪಾಂಡವರಲ್ಲಿ ಅದರ ವಿರುದ್ಧವನ್ನು ತೋರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಕೌರವರು ಭಯದ ನಂತರ ಓಡಿಹೋಗುವ ಬದಲು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ದೃಢವಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ — ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನನು ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿರ್ಭಯನಾಗಿ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಗಾಂಡೀವವನ್ನು ಎತ್ತುತ್ತಾನೆ.

"Kapidhvaja" — ಹನುಮಂತನ ಧ್ವಜ. ಅರ್ಜುನನ ರಥದ ಧ್ವಜದ ಮೇಲೆ ವಾನರನ (ಕಪಿಯ) ಚಿಹ್ನೆಯಿದೆ. ಮಧುಸೂದನರು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಮಹಾವೀರ ಹನುಮಂತನು ಧ್ವಜದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನನ ಮೇಲೆ ಅನುಗ್ರಹ ಮಾಡಿದ್ದನು. ಮಹಾಭಾರತದ ಒಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಹನುಮಂತನು ಭೀಮನಿಗೆ, ತಾನು ಅರ್ಜುನನ ಧ್ವಜದ ಮೇಲೆ ವಿರಾಜಮಾನನಾಗಿರುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ವಚನ ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ಈ ವಿಶೇಷಣದಿಂದ ಸಂಜಯನು ಅರ್ಜುನನ ಅಜೇಯತೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಎತ್ತಿದನು — ಆದರೆ ಬಿಡಲಿಲ್ಲ. ಅರ್ಜುನನು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಅವನು ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಎತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಈ ಸಂಗತಿ ಮಹತ್ವದ್ದು: ಅರ್ಜುನನ ನಂತರದ ವಿಷಾದ ಹೇಡಿತನದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅವನು ಪೂರ್ಣ ಉತ್ಸಾಹ ಮತ್ತು ಸಿದ್ಧತೆಯೊಂದಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ. ಅವನ ಸಂಕಟ ಬರುವುದು ಅವನು ನೋಡಿದಾಗ. ಶ್ಲೋಕದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ "dhanuh udyamya" — ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಎತ್ತಿ — ಮತ್ತು 1.47ರ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ "visṛjya saśaraṃ cāpam" — ಬಾಣಸಹಿತ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಬಿಟ್ಟು: ಇಡೀ ಅಧ್ಯಾಯ ಈ ಬಿಲ್ಲು ಏರುವುದರಿಂದ ಬೀಳುವವರೆಗಿನ ಪಯಣ.

"Pravṛtte śastrasampāte" — ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಮೊದಲು. ಯುದ್ಧ ಆರಂಭವಾಗಲಿದೆ. ಗೀತೆಯ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಂವಾದ ಈ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ, ಈ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಸಮಯದ ಈ ಒತ್ತಡ ಅರ್ಜುನನ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ತೀವ್ರಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.