ಭಗವದ್ಗೀತೆ · Arjuna Vishada Yogaಅಧ್ಯಾಯ 1, ಶ್ಲೋಕ 22 (1.22)

ಒಬ್ಬ ಯೋಧನ ವ್ಯಾವಹಾರಿಕ ಪ್ರಶ್ನೆ. ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನನ ಉದ್ದೇಶ ಸಂಪೂರ್ಣ ರಣತಂತ್ರದ್ದು. ತನ್ನ ಎದುರಿಗೆ ಯಾರ್ಯಾರಿದ್ದಾರೆ — ಯಾರು ಎಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ, ಮೊದಲು ಯಾರನ್ನು ಎದುರಿಸಬೇಕು — ಎಂದು ತಿಳಿಯುವುದು ಒಬ್ಬ ಯೋಧನಿಗೆ ಅಗತ್ಯ. ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂಶಯವೂ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ.

"Yoddhu-kāmān avasthitān" — ಹೋರಾಡುವ ಬಯಕೆಯಿಂದ ದೃಢವಾಗಿ ನಿಂತವರು. ಮಧುಸೂದನ ಸರಸ್ವತಿಗಳು ಈ ಎರಡು ಪದಗಳನ್ನು ಗಮನವಿಟ್ಟು ಓದುತ್ತಾರೆ: yoddhukāmān — "ಹೋರಾಡಲು ಬಯಸುವವರು, ನಮ್ಮೊಡನೆ ಸಂಧಿ (ಒಪ್ಪಂದ) ಬಯಸುವವರಲ್ಲ"; avasthitān — "ದೃಢವಾಗಿ ನಿಂತವರು, ಭಯದಿಂದ ಕದಲದವರು". ಅಂದರೆ ಎದುರಿನವರು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದಾರೆಯೇ — ಕೊನೆಯ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿಯ ಯಾವುದಾದರೂ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇದೆಯೇ — ಎಂದು ಅರ್ಜುನನು ಖಚಿತಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ.

ಮಧುಸೂದನರ ಇನ್ನೊಂದು ಅಂಶ. "ಈ ಯುದ್ಧದ ಉದ್ಯಮದಲ್ಲಿ — ಇದು ಬಂಧುಗಳ ನಡುವೆಯೇ ನಡೆಯುವ ಯುದ್ಧ — ನಾನು ಯಾರೊಡನೆ ಹೋರಾಡಬೇಕು, ಮತ್ತು ಯಾರು ನನ್ನೊಡನೆ ಹೋರಾಡುತ್ತಾರೆ — ಇದನ್ನು ತಿಳಿಯುವುದು ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಕುತೂಹಲ." ಮಧುಸೂದನರ ಪದಗಳು bandhūnām eva parasparaṃ yuddhodyoge — "ಬಂಧುಗಳ ನಡುವೆಯೇ ಪರಸ್ಪರ ಯುದ್ಧ" — ಗಮನಿಸಬೇಕಾದವು: ಯುದ್ಧದ ಈ ಕೌಟುಂಬಿಕ ಸ್ವರೂಪ ಇನ್ನೂ ಅರ್ಜುನನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮಾಹಿತಿಯಾಗಿದೆ, ನೋವು ಆಗಿಲ್ಲ.

ಪ್ರಶ್ನೆಯ ಭಾರ ಬದಲಾಗಲಿದೆ. "ಯಾರೊಡನೆ ಹೋರಾಡಬೇಕು?" — ಈಗ ಇದು ರಣತಂತ್ರದ ಪ್ರಶ್ನೆ. ಕೆಲವೇ ಶ್ಲೋಕಗಳ ನಂತರ ಇದೇ ಪ್ರಶ್ನೆ ನೈತಿಕ ಪ್ರಶ್ನೆಯಾಗುತ್ತದೆ: "ನಾನು ಇವರೊಡನೆ ಹೋರಾಡಬೇಕೇ?" ಪದಗಳು ಅವೇ, ಅರ್ಥ ಸಂಪೂರ್ಣ ಬೇರೆ.