ಭಗವದ್ಗೀತೆ · Arjuna Vishada Yogaಅಧ್ಯಾಯ 1, ಶ್ಲೋಕ 27 (1.27)

"Senayor ubhayor api" — ಎರಡೂ ಸೇನೆಗಳಲ್ಲಿ. ಈ ಮೂರು ಪದಗಳು ಅರ್ಜುನನ ಸಂಕಟದ ಕೇಂದ್ರ. ಅರ್ಜುನನು ಕೇವಲ ಕೌರವ ಸೇನೆಯಲ್ಲಿ ತನ್ನವರನ್ನು ಕಾಣಲಿಲ್ಲ — ತನ್ನ ಸೇನೆಯಲ್ಲೂ ಕಂಡನು. ದ್ರುಪದ (ಅವನ ಮಾವ), ದ್ರೌಪದಿಯ ಮಕ್ಕಳು, ಅಭಿಮನ್ಯು — ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸಾಯುತ್ತಾರೆ. ಯುದ್ಧ ಯಾವ ಕಡೆಗೇ ಹೋಗಲಿ, ನಷ್ಟ ತನ್ನವರದೇ. ಈ ಸಂಗತಿ ಅರ್ಜುನನ ಮುಂದಿನ ತರ್ಕಗಳ (1.31–1.46) ಅಡಿಪಾಯ.

"Śvaśurān" — ಮಾವಂದಿರು. ಅರ್ಜುನನ ಮಾವ ದ್ರುಪದನು ಪಾಂಡವ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿದ್ದನು. ಕೌರವ ಪಕ್ಷದಲ್ಲೂ ವಿವಾಹಸಂಬಂಧದಿಂದ ಜೋಡಿಕೊಂಡ ರಾಜರಿದ್ದರು. ಮದುವೆಗಳಿಂದ ಉಂಟಾದ ಸಂಬಂಧಗಳು ಎರಡೂ ಪಕ್ಷಗಳನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೆಣೆದುಹಾಕಿದ್ದವು.

"Suhṛdaḥ" — ಹಿತೈಷಿಗಳು. Su-hṛd — "ಒಳ್ಳೆಯ ಹೃದಯವುಳ್ಳವನು". ಎಂದಾದರೂ ಉಪಕಾರ ಮಾಡಿದವರು — ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದವರು, ಜೊತೆ ನೀಡಿದವರು. ಈಗ ಅವರೂ ಎದುರಿಗಿದ್ದಾರೆ.

"Samīkṣya" — ಗಮನವಿಟ್ಟು ನೋಡಿ. ಮೊದಲು (1.26) "apaśyat" — ಕಂಡನು. ಈಗ "samīkṣya" — sam (ಚೆನ್ನಾಗಿ) + īkṣ (ನೋಡು) — ಆಳವಾದ, ನಿಂತು ನೋಡುವ ದೃಷ್ಟಿ. ಒಂದೊಂದು ಮುಖದ ಮೇಲೂ ನಿಂತು ನೋಡುವುದು.

"Kaunteya" — ಕುಂತಿಯ ಮಗ. ಇಲ್ಲಿ ಸಂಜಯನು ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಅವನ ತಾಯಿಯ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಕರೆಯುತ್ತಾನೆ. ಕುಂತಿ — ಪಾಂಡವರನ್ನು ಒಬ್ಬಳೇ ಬೆಳೆಸಿದವಳು, ಈ ಕುಟುಂಬ ಯಾರಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಚಿರಪರಿಚಿತವೋ ಅವಳು. ಈ ಹೆಸರಿನ ಆಯ್ಕೆ ಒಂದು ಕೋಮಲ ಭಾವವನ್ನು ತರುತ್ತದೆ — ಯೋಧ "ಪಾರ್ಥ" ಅಥವಾ "ಧನಂಜಯ" ಅಲ್ಲ, ತಾಯಿಯ ಮಗ. (ಮಧುಸೂದನರು ಈ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಬೇರೆಯೇ ಸಂಕೇತವನ್ನು ಓದುತ್ತಾರೆ, ಅದು ಸ್ತ್ರೀಸ್ವಭಾವದ ಬಗ್ಗೆ ಅವರ ಕಾಲದ ಧಾರಣೆಯನ್ನು ಆಧರಿಸಿದೆ — 1.25ರ ಟಿಪ್ಪಣಿ ನೋಡಿ. ನಮ್ಮ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ ಬೇರೆ ಮತ್ತು ನಮ್ಮದೇ.)

"Sarvān bandhūn" — ಎಲ್ಲ ಬಂಧುಗಳು. ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದೇ ಪದದಲ್ಲಿ ಸೇರುತ್ತಾರೆ — ಬಂಧು, ತನ್ನವರು. ತಂದೆ, ಗುರು, ಸಹೋದರ, ಮಾವ — ಎಲ್ಲರೂ "ಬಂಧು". ಶತ್ರು-ಮಿತ್ರರ ಭೇದ ಅಳಿಸಿಹೋಯಿತು.