பகவத் கீதை · Arjuna Vishada Yogaஅத்தியாயம் 1, ஸ்லோகம் 27 (1.27)

"Senayor ubhayor api" — இரு படைகளிலும். இந்த மூன்று சொற்களே அர்ஜுனனின் நெருக்கடியின் மையம். அர்ஜுனன் கௌரவர் படையில் மட்டும் தம்முடையவர்களைக் காணவில்லை — தம் படையிலும் கண்டார். துருபதன் (அவருடைய மாமனார்), திரௌபதியின் மகன்கள், அபிமன்யு — இவர்களும் போரில் இறப்பார்கள். போர் எந்தப் பக்கம் சென்றாலும், இழப்பு தம்முடையவர்களுக்கே. இதுவே அர்ஜுனனின் அடுத்த வாதங்களுக்கு (1.31–1.46) அடித்தளம்.

"Śvaśurān" — மாமனார்கள். அர்ஜுனனின் மாமனார் துருபதன் பாண்டவர் தரப்பில் இருந்தார். கௌரவர் தரப்பிலும் திருமண உறவால் இணைந்த மன்னர்கள் இருந்தனர். திருமணங்களால் உருவான உறவுகள் இரு தரப்பையும் இன்னும் சிக்கலாக்கியிருந்தன.

"Suhṛdaḥ" — நலம் விரும்பிகள். Su-hṛd — "நல்ல இதயம் உடையவர்". எப்போதோ உதவி செய்தவர்கள் — துணை நின்றவர்கள், கூட இருந்தவர்கள். இப்போது அவர்களும் எதிரில் நிற்கிறார்கள்.

"Samīkṣya" — கூர்ந்து பார்த்து. முன்பு (1.26) "apaśyat" — கண்டார். இப்போது "samīkṣya" — ஸம் (நன்றாக) + ஈக்ஷ் (பார்த்தல்) — ஆழ்ந்த, நிலைத்த பார்வை. ஒவ்வொரு முகத்திலும் நின்று பார்ப்பது.

"Kaunteya" — குந்தியின் மகன். இங்கே சஞ்சயன் அர்ஜுனனை அவர் தாயின் பெயரால் அழைக்கிறார். குந்தி — பாண்டவர்களைத் தனியாக வளர்த்தவள், இந்தக் குடும்பம் அவளுக்கு மிக நன்றாகத் தெரிந்த ஒன்று. இந்தப் பெயர்த் தேர்வு ஒரு மென்மையான உணர்வைக் கொண்டுவருகிறது — வீரன் "பார்த்தன்" அல்லது "தனஞ்சயன்" அல்ல, தாயின் மகன். (பெண் இயல்பு பற்றிய அவர் காலத்துக் கருத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட வேறொரு குறிப்பை மதுசூதனர் இந்தப் பெயரில் படிக்கிறார் — 1.25-இன் குறிப்பைப் பாருங்கள். எங்கள் விளக்கம் வேறு, அது எங்களுடையது.)

"Sarvān bandhūn" — எல்லா உறவினர்களும். இறுதியில் அனைவரும் ஒரே சொல்லில் அடங்கிவிடுகிறார்கள் — பந்துக்கள், சொந்த மனிதர்கள். தந்தையர், குரு, சகோதரர்கள், மாமனார்கள் — அனைவரும் "பந்துக்கள்". பகைவன், நண்பன் என்ற பேதம் மறைந்துவிட்டது.