ഭഗവദ്ഗീത · Arjuna Vishada Yogaഅദ്ധ്യായം 1, ശ്ലോകം 27 (1.27)

"സേനയോരുഭയോരപി" — ഇരു സൈന്യങ്ങളിലും. ഈ മൂന്ന് വാക്കുകളാണ് അർജുനന്റെ പ്രതിസന്ധിയുടെ കേന്ദ്രം. അർജുനൻ സ്വന്തക്കാരെ കൗരവസൈന്യത്തിൽ മാത്രമല്ല കണ്ടത് — സ്വന്തം സൈന്യത്തിലും. ദ്രുപദൻ (അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശ്വശുരൻ), ദ്രൗപദിയുടെ മക്കൾ, അഭിമന്യു — ഇവരും യുദ്ധത്തിൽ മരിക്കും. യുദ്ധം ഏതു വശത്തേക്കു തിരിഞ്ഞാലും നഷ്ടം സ്വന്തക്കാർക്കു തന്നെ. അർജുനന്റെ തുടർന്നുള്ള യുക്തികളുടെ (1.31–1.46) അടിത്തറ ഈ കാര്യമാണ്.

"ശ്വശുരാൻ" — ശ്വശുരന്മാർ. അർജുനന്റെ ശ്വശുരനായ ദ്രുപദൻ പാണ്ഡവപക്ഷത്തായിരുന്നു. കൗരവപക്ഷത്തും വിവാഹബന്ധങ്ങളാൽ ബന്ധപ്പെട്ട രാജാക്കന്മാരുണ്ടായിരുന്നു. വിവാഹങ്ങളിലൂടെ ഉണ്ടായ ബന്ധങ്ങൾ ഇരുപക്ഷത്തെയും കൂടുതൽ കെട്ടുപിണച്ചിരുന്നു.

"സുഹൃദഃ" — ശുഭചിന്തകർ. Su-hṛd — "നല്ല ഹൃദയമുള്ളവൻ". എപ്പോഴെങ്കിലും ഉപകാരം ചെയ്തവർ — സഹായിച്ചവർ, കൂടെ നിന്നവർ. ഇപ്പോൾ അവരും മുന്നിലുണ്ട്.

"സമീക്ഷ്യ" — ശ്രദ്ധയോടെ നോക്കി. മുമ്പ് (1.26) "apaśyat" — കണ്ടു. ഇപ്പോൾ "samīkṣya" — sam (നന്നായി) + īkṣ (കാണുക) — ആഴമേറിയ, നിന്നുപോയ നോട്ടം. ഓരോ മുഖത്തും നിന്ന് നോക്കൽ.

"കൗന്തേയ" — കുന്തിയുടെ പുത്രൻ. ഇവിടെ സഞ്ജയൻ അർജുനനെ അമ്മയുടെ പേരിൽ വിളിക്കുന്നു. കുന്തി — പാണ്ഡവരെ ഒറ്റയ്ക്ക് വളർത്തിയവൾ, ഈ കുടുംബം ഏറ്റവും അടുത്തറിയാവുന്നവൾ. ഈ പേരിന്റെ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ഒരു മൃദുഭാവം കൊണ്ടുവരുന്നു — യോദ്ധാവായ "പാർത്ഥനോ" "ധനഞ്ജയനോ" അല്ല, അമ്മയുടെ മകൻ. (മധുസൂദനൻ ഈ പേരിൽ സ്ത്രീസ്വഭാവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാലത്തെ ധാരണയെ ആധാരമാക്കിയ മറ്റൊരു സൂചന വായിക്കുന്നു — 1.25-ലെ കുറിപ്പ് കാണുക. ഞങ്ങളുടെ വ്യാഖ്യാനം വ്യത്യസ്തവും ഞങ്ങളുടെ സ്വന്തവുമാണ്.)

"സർവ്വാൻ ബന്ധൂൻ" — എല്ലാ ബന്ധുക്കളും. ഒടുവിൽ എല്ലാവരും ഒരു വാക്കിൽ ഒതുങ്ങുന്നു — ബന്ധു, സ്വന്തക്കാർ. പിതാവ്, ഗുരു, സഹോദരൻ, ശ്വശുരൻ — എല്ലാവരും "ബന്ധു". ശത്രുവും മിത്രവും തമ്മിലുള്ള വേർതിരിവ് മാഞ്ഞുപോയി.