ಭಗವದ್ಗೀತೆ · Arjuna Vishada Yogaಅಧ್ಯಾಯ 1, ಶ್ಲೋಕ 30 (1.30)

"Gāṇḍīvaṃ sraṃsate hastāt" — ಗಾಂಡೀವ ಜಾರುತ್ತಿದೆ. ಗಾಂಡೀವ ಅರ್ಜುನನ ಗುರುತು — ಮಹಾಭಾರತದ ಕಥೆಯ ಪ್ರಕಾರ ಖಾಂಡವವನದ ಪ್ರಸಂಗದಲ್ಲಿ (ಅಗ್ನಿಯ ಮೂಲಕ) ಅವನಿಗೆ ದೊರೆತ ದಿವ್ಯ ಬಿಲ್ಲು. 1.20ರಲ್ಲಿ ಅವನು ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಎತ್ತಿದ್ದ ಬಿಲ್ಲೇ ಈಗ ಕೈಯಿಂದ ಜಾರುತ್ತಿದೆ. ಮಧುಸೂದನ ಸರಸ್ವತಿಗಳು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಗಾಂಡೀವ ಬೀಳುವುದರಿಂದ ಅಧೈರ್ಯ (ಧೈರ್ಯದ ಅಭಾವ) ಮತ್ತು ದೌರ್ಬಲ್ಯ ಕಾಣುತ್ತವೆ.

"Tvak paridahyate" — ಚರ್ಮ ಉರಿಯುತ್ತಿದೆ. ಶ್ರೀಧರರು: sarvataḥ santapyate — ಎಲ್ಲ ಕಡೆಯಿಂದ ಕಾದುಹೋಗುತ್ತಿದೆ. ಮಧುಸೂದನರು: ಇದರಿಂದ ಅಂತಃಸಂತಾಪ — ಒಳಗಿನ ಉರಿ — ತೋರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಶರೀರದ ತಾಪ ಮನಸ್ಸಿನ ತಾಪದ ಪ್ರತಿಬಿಂಬ.

"Na ca śaknomy avasthātum" — ನಿಲ್ಲಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಮಧುಸೂದನರು: ಇದರಿಂದ ಮೂರ್ಛೆಯ (ಪ್ರಜ್ಞೆ ತಪ್ಪುವಿಕೆಯ) ಸೂಚನೆ — ಅರ್ಜುನನು ಬಿದ್ದುಹೋಗುವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ.

"Bhramatīva ca me manaḥ" — ಮನಸ್ಸು ತಿರುಗುತ್ತಿರುವಂತಿದೆ. ಮಧುಸೂದನರು: ಮನಸ್ಸು ತಿರುಗುವುದು — ಒಂದು ಬಗೆಯ ವಿಕಾರ — ಮೂರ್ಛೆಗೆ ಮುಂಚಿನ ಅವಸ್ಥೆ. ಮತ್ತು iva (ಎಂಬಂತೆ) ಪದವು ಇದು ಒಂದು ಅನುಭವ, ಅಕ್ಷರಶಃ ತಿರುಗುವಿಕೆಯಲ್ಲ ಎಂದು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.

ಶರೀರದಿಂದ ಮನಸ್ಸಿನವರೆಗಿನ ಕ್ರಮ. 1.29 ಮತ್ತು 1.30ರಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷಣಗಳ ಕ್ರಮವನ್ನು ನೋಡಿ: ಅಂಗಗಳು ಸಡಿಲ → ಬಾಯಿ ಒಣಗುವುದು → ನಡುಕ → ರೋಮಾಂಚನ → ಬಿಲ್ಲು ಜಾರುವುದು → ಚರ್ಮ ಉರಿಯುವುದು → ನಿಲ್ಲಲಾಗದಿರುವುದು → ಮನಸ್ಸು ತಿರುಗುವುದು. ಹೊರಗಿನಿಂದ ಒಳಗಿನ ಕಡೆಗೆ. ಶರೀರದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗಿ, ಸಂಕಟ ಈಗ ಮನಸ್ಸನ್ನು ತಲುಪಿದೆ — ಎಲ್ಲಿ ನಿರ್ಣಯಗಳು ಆಗುತ್ತವೆಯೋ ಅಲ್ಲಿಗೆ. ಮನಸ್ಸೇ ತಿರುಗುತ್ತಿರುವಾಗ, ತರ್ಕ ಹೇಗೆ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರಬಲ್ಲದು? ಮುಂದಿನ ಶ್ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನನ ತರ್ಕಗಳು ಇದೇ ತಿರುಗುತ್ತಿರುವ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಬರುತ್ತವೆ — ಅವುಗಳನ್ನು ಓದುವಾಗ ಇದನ್ನು ನೆನಪಿಡಬೇಕು. (ಈ ಸಂಬಂಧ ನಮ್ಮ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ.)