ಭಗವದ್ಗೀತೆ · Arjuna Vishada Yogaಅಧ್ಯಾಯ 1, ಶ್ಲೋಕ 7 (1.7)

"Tu" — ಆದರೆ. ಮಧುಸೂದನ ಸರಸ್ವತಿಗಳು ಒಂದು ಆಳವಾದ ಮಾತು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. "ನೀನು ಶತ್ರುವಿಗೆ ಇಷ್ಟು ಹೆದರಿದ್ದರೆ ಸಂಧಿ (ಒಪ್ಪಂದ) ಏಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಾರದು?" ಎಂದು ದ್ರೋಣರು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಆ ಯೋಚನೆಯನ್ನು ತಡೆಯಲು ದುರ್ಯೋಧನನು "ತು" ಎಂದು ಹೇಳಿ ತಿರುಗುತ್ತಾನೆ. ಮಧುಸೂದನರ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ — "ತು" ಎಂಬ ಪದದಿಂದ ಅವನು ಒಳಗೆ ಹುಟ್ಟಿದ ಭಯವನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಡುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಧೃಷ್ಟತೆಯನ್ನು (ಹಠಮಾರಿ ಧೈರ್ಯವನ್ನು) ತೋರಿಸುತ್ತಾನೆ.

"Dvijottama" — ಎರಡು ಅರ್ಥಗಳು. ದ್ರೋಣರು ಹುಟ್ಟಿನಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಮತ್ತು ಶಸ್ತ್ರವಿದ್ಯೆಯ ಆಚಾರ್ಯರು. ದುರ್ಯೋಧನನು ಅವರನ್ನು "ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ" (ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ) ಎನ್ನುತ್ತಾನೆ. ಮಧುಸೂದನರು ಈ ಒಂದೇ ಪದಕ್ಕೆ ಎರಡು ಓದುಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ:

1. ಪ್ರಶಂಸೆಯಾಗಿ: ಗುರುವನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ ಅವರನ್ನು ತನ್ನ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಅನುಕೂಲವಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು.
2. ದುಷ್ಟ (ವ್ಯಂಗ್ಯ) ಓದು: "ನೀವು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲವೇ — ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನೀವು ಹೇಗೂ ಅಷ್ಟು ಕುಶಲರಲ್ಲ; ನೀವು ಮನಸ್ಸು ಕೊಡದಿದ್ದರೂ, ಭೀಷ್ಮರಂತಹ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕ್ಷತ್ರಿಯರು ನಮ್ಮಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ನಮಗೆ ಹೆಚ್ಚು ನಷ್ಟವಾಗುವುದಿಲ್ಲ."

ಎರಡೂ ಓದುಗಳು ಪದದಲ್ಲಿ ಸಾಧ್ಯ. ಹಿಂದಿನ ಶ್ಲೋಕದ (1.3) "ತವ ಶಿಷ್ಯೇಣ ಧೀಮತಾ" ಎಂಬ ಕೊಂಕಿನ ನಂತರ ಎರಡನೆಯ ಓದೂ ಅಸಂಗತವೆನಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

"Saṃjñārtham" — ತಿಳಿವಳಿಕೆಗಾಗಿ. ದ್ರೋಣರಿಗೆ ತಮ್ಮದೇ ಸೇನೆಯ ಸೇನಾನಾಯಕರು ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲವೇ? ಖಂಡಿತ ಗೊತ್ತಿದ್ದರು. ಹಾಗಾದರೆ ದುರ್ಯೋಧನನು ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಏಕೆ ಎಣಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ? ಮಧುಸೂದನರು ಇಲ್ಲಿಯೂ ಎರಡು ಮಾತು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: (1) ಅಸಂಖ್ಯ ಯೋಧರಲ್ಲಿ ಕೆಲವರ ಹೆಸರು ಹೇಳಿ ಉಳಿದವರತ್ತ ಸಂಕೇತಿಸುವುದು — "ನಾನು ನಿಮಗೆ ಹೊಸದೇನನ್ನೂ ಹೇಳುತ್ತಿಲ್ಲ"; ಮತ್ತು (2) ಒಂದು ಚುಚ್ಚುಮಾತು — "ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯ ಶಿಷ್ಯರ (ಪಾಂಡವರ) ಸೇನೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ನೀವು ಎಷ್ಟು ಸಂತೋಷಗೊಂಡಿದ್ದೀರೆಂದರೆ ನಿಮ್ಮದೇ ವೀರರನ್ನು ಮರೆತುಬಿಡಬಹುದು — ಆದ್ದರಿಂದ ನೆನಪಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ."

ಮಾತಿನ ಧಾಟಿ: ದುರ್ಯೋಧನನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಾಕ್ಯಕ್ಕೂ ಎರಡು ಪದರಗಳಿವೆ — ಮೇಲೆ ಆದರ, ಕೆಳಗೆ ಒತ್ತಡ. ಇದು ಚಿಂತೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದರೂ ತನ್ನ ಚಿಂತೆಯನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಭಾಷೆ.