பகவத் கீதை · Arjuna Vishada Yogaஅத்தியாயம் 1, ஸ்லோகம் 7 (1.7)

"து" — ஆனால். மதுசூதன சரஸ்வதி ஓர் ஆழமான கருத்தைச் சொல்கிறார். "நீ பகைவனைக் கண்டு இவ்வளவு பயப்படுகிறாய் என்றால், ஏன் சந்தி (சமாதானம்) செய்துகொள்ளக்கூடாது?" என்று துரோணர் நினைத்துக்கொண்டிருக்கலாம்; அந்த எண்ணத்தைத் தடுப்பதற்காகத் துரியோதனன் "து" என்று சொல்லித் திசை மாறுகிறான். மதுசூதனரின் சொற்களில் — "து" என்ற சொல்லால் அவன் உள்ளே எழுந்த பயத்தை மறைக்கிறான்; தன் துணிச்சலை (பிடிவாதமான தைரியத்தை) காட்டுகிறான்.

"துவிஜோத்தமா" — இரண்டு பொருள்கள். துரோணர் பிறப்பால் அந்தணர், ஆயுத வித்தையின் ஆசாரியர். துரியோதனன் அவரை "துவிஜோத்தமா" (அந்தணர்களுள் சிறந்தவரே) என்று அழைக்கிறான். மதுசூதனர் இந்த ஒரு சொல்லுக்கு இரண்டு வாசிப்புகளைத் தருகிறார்:

1. புகழ்ச்சியாக: குருவைப் புகழ்ந்து, தன் காரியத்துக்கு அவரைச் சாதகமாக்குவது.
2. கெட்ட (குத்தலான) வாசிப்பு: "நீங்கள் அந்தணர்தானே — போரில் நீங்கள் அப்படியொன்றும் திறமைசாலி அல்ல; நீங்கள் மனம் வைக்காவிட்டாலும், பீஷ்மர் போன்ற சிறந்த க்ஷத்திரியர்கள் நம்மிடம் இருக்கிறார்கள், எனவே நமக்குப் பெரிய இழப்பு இருக்காது."

இரண்டு வாசிப்புகளுமே இந்தச் சொல்லில் சாத்தியம். முந்தைய சுலோகத்தின் (1.3) "தவ ஶிஷ்யேண தீமதா" என்ற குத்தலுக்குப் பிறகு, இரண்டாவது வாசிப்பும் பொருந்தாததாகத் தோன்றவில்லை.

"Saṃjñārtham" — தகவலுக்காக. துரோணருக்குத் தம் படையின் சேனைத் தலைவர்களையே தெரியாதா? நிச்சயமாகத் தெரியும். அப்படியானால் துரியோதனன் ஏன் பெயர்களைப் பட்டியலிடுகிறான்? இங்கேயும் மதுசூதனர் இரண்டு விஷயங்களைச் சொல்கிறார்: (1) எண்ணற்ற வீரர்களில் சிலருடைய பெயர்களைச் சொல்லி மற்றவர்களைச் சுட்டிக்காட்டுவது — "நான் உங்களுக்குப் புதிதாக எதையும் சொல்லவில்லை"; (2) ஒரு குத்தலான கருத்து — "உங்கள் அன்புச் சீடர்களின் (பாண்டவர்களின்) படையைக் கண்டு நீங்கள் மிகவும் மகிழ்ந்து, உங்கள் சொந்த வீரர்களை மறந்துவிடக்கூடாது — அதனால்தான் நினைவூட்டுகிறேன்."

பேச்சின் பாணி: துரியோதனனின் ஒவ்வொரு வாக்கியத்திலும் இரண்டு அடுக்குகள் இருக்கின்றன — மேலே மரியாதை, கீழே அழுத்தம். இது கவலையில் மூழ்கியிருந்தும் தன் கவலையை ஒப்புக்கொள்ள முடியாத ஒருவரின் மொழி.