பகவத் கீதை · Arjuna Vishada Yogaஅத்தியாயம் 1, ஸ்லோகம் 6 (1.6)

யுதாமன்யுவும் உத்தமௌஜாவும்: பாஞ்சால நாட்டின் இரு வீரர்கள். மகாபாரதப் போர் வர்ணனையில் இவர்கள் அர்ஜுனனின் தேர்ச் சக்கரங்களின் காவலர்களாக (சக்கர ரக்ஷகர்களாக) சொல்லப்படுகிறார்கள். சுலோகம் அவர்களுக்கு vikrānta (முன்னேறிச் செல்லும், வீரமிக்க), vīryavān (வலிமை நிறைந்த) என்ற அடைமொழிகளைத் தருகிறது.

சௌபத்ரன் — அபிமன்யு: அர்ஜுனனுக்கும் சுபத்திரைக்கும் (கிருஷ்ணரின் தங்கைக்கும்) பிறந்த மகன். இளைஞர், ஆனால் மிகத் திறமையான வீரர். மகாபாரதத்தில் அவருடைய வீரமும் சக்கர வியூகத்தில் அவர் உயிர்த்தியாகம் செய்த கதையும் புகழ்பெற்றவை — ஆனால் அது இந்தச் சுலோகத்துக்குப் பிறகு, போரின் பதின்மூன்றாம் நாளில் நடந்த நிகழ்ச்சி. இந்த நேரத்தில் அவர் பாண்டவர் படையில் வளர்ந்துவரும் ஒரு மகாரதர்.

திரௌபதேயர்கள் — திரௌபதியின் ஐந்து மகன்கள்: ஸ்ரீதர ஸ்வாமியின்படி, ஐந்து பாண்டவர்கள் மூலம் திரௌபதிக்குப் பிறந்த ஐந்து மகன்கள் — பிரதிவிந்தியன் முதலானோர்.

"Sarva eva mahārathāḥ" — அனைவரும் மகாரதர்கள். மதுசூதனர் இந்த வாக்கியத்தை வலியுறுத்துகிறார்: பட்டியலிடப்பட்ட வீரர்கள் அனைவரும் மகாரதர்கள் — ஒருவர்கூடச் சாதாரண ரதனோ அர்த்தரதனோ அல்ல. துரியோதனனின் சொற்களில் இந்தப் பட்டியல் ஓர் எச்சரிக்கை போல முடிகிறது: "இவர்களில் யாருமே பலவீனர் அல்ல."

தாயின் பெயரால் அடையாளம்: இந்தச் சுலோகத்தில் இரண்டு வீரர் குழுக்கள் தாயின் பெயரால் அறியப்படுகின்றன — சௌபத்ரன், திரௌபதேயர்கள். சம்ஸ்கிருதத்தில் இது வழக்கமான பயன்பாடு (கீதையில் அர்ஜுனனும் "கௌந்தேயன்" — குந்தியின் மகன் — என்று அழைக்கப்படுகிறார்). இந்தக் கதையில் தாய்மார்களின் பங்கு ஆழமானது என்பதை இது நமக்கு நினைவூட்டுகிறது — குந்தி, சுபத்திரை, திரௌபதி.