ಭಗವದ್ಗೀತೆ · Bhakti Yogaಅಧ್ಯಾಯ 12, ಶ್ಲೋಕ 13 (12.13)

ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು. ātmanaḥ duḥkhahetum api na kiñcit dveṣṭi; sarvāṇi bhūtāni ātmatvena hi paśyati — ತನ್ನ ದುಃಖಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದುದನ್ನೂ ದ್ವೇಷಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ಆತ್ಮವನ್ನೇ ಕಾಣುತ್ತಾನೆ; karuṇā kṛpā duḥkhiteṣu dayā; sarvabhūtābhayapradaḥ saṃnyāsī ity arthaḥ — ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅಭಯ ನೀಡುವವನು; kṣamī … ākruṣṭaḥ abhihato vā avikriyaḥ eva āste — ಬೈಗುಳ ಅಥವಾ ಪೆಟ್ಟು ತಿಂದರೂ ವಿಕಾರವಿಲ್ಲದವನು.

ಆಚಾರ್ಯ ರಾಮಾನುಜರು. vidviṣatām apakurvatām api sarveṣāṃ bhūtānām adveṣṭā — ದ್ವೇಷಿಸುವವರನ್ನೂ ಅಪಕಾರ ಮಾಡುವವರನ್ನೂ ದ್ವೇಷಿಸದವನು; teṣu dviṣatsu apakurvatsu ca sarvabhūteṣu maitrīṃ matiṃ kurvan maitraḥ — ಅವರ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಮೈತ್ರಿ; teṣu eva duḥkhiteṣu karuṇāṃ kurvan karuṇaḥ — ಅವರೇ ದುಃಖದಲ್ಲಿರುವಾಗ ಕರುಣೆ.

ಶ್ರೀಧರ ಸ್ವಾಮಿ. ಮೂರು ಗುಣಗಳನ್ನು ಮೂರು ಬಗೆಯ ಜನರೊಂದಿಗೆ ಜೋಡಿಸುತ್ತಾರೆ: uttameṣu dveṣaśūnyaḥ, sameṣu mitratayā vartata iti maitraḥ, hīneṣu kṛpāluḥ — ತನಗಿಂತ ಮುಂದಿರುವವರ ಬಗ್ಗೆ ದ್ವೇಷವಿಲ್ಲ (ಅಸೂಯೆಯಿಲ್ಲ), ಸಮಾನರೊಂದಿಗೆ ಮೈತ್ರಿ, ಮತ್ತು ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿರುವವರ ಬಗ್ಗೆ ಕರುಣೆ.

ಮಧುಸೂದನ ಸರಸ್ವತಿ. 12.13–12.20ನ್ನು ಭಕ್ತರ ಲಕ್ಷಣಗಳ ಒಂದು ದೀರ್ಘ ಪಟ್ಟಿ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಾರೆ — sarvapratibandharahitaḥ ಭಕ್ತನ ಗುಣಗಳು, ಇವು ಭಗವಂತನ ಕೃಪೆಯನ್ನು ಬೇಗನೆ ತರುತ್ತವೆ (ಶ್ರೀಧರ: kṣiprameva parameśvaraprasādahetūn).

ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು — ಮುಂದುವರಿದು. sarvabhūtābhayapradaḥ — ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೂ ಅಭಯ ನೀಡುವವನು; ಮತ್ತು kṣamī … ākruṣṭaḥ abhihato vā avikriyaḥ eva āste — ಬೈಗುಳ ಅಥವಾ ಪೆಟ್ಟು ತಿಂದರೂ ವಿಕಾರರಹಿತ.