ಭಗವದ್ಗೀತೆ · Bhakti Yogaಅಧ್ಯಾಯ 12, ಶ್ಲೋಕ 14 (12.14)
ಮೂಲ ಸಂಸ್ಕೃತ · ಶ್ರೀಭಗವಾನ್
ಸನ್ತುಷ್ಟಃ ಸತತಂ ಯೋಗೀ ಯತಾತ್ಮಾ ದೃಢನಿಶ್ಚಯಃ
ಮಯ್ಯರ್ಪಿತಮನೋಬುದ್ಧಿರ್ಯೋ ಮದ್ಭಕ್ತಃ ಸ ಮೇ ಪ್ರಿಯಃ
॥ 12.14 ॥
santuṣṭaḥ satataṃ yogī yatātmā dṛḍhaniścayaḥ
mayyarpitamanobuddhiryo madbhaktaḥ sa me priyaḥ
ಅನುವಾದ
"— ಸದಾ ಸಂತುಷ್ಟನೂ, ಯೋಗಿಯೂ, ಸಂಯಮಿಯೂ, ದೃಢನಿಶ್ಚಯವುಳ್ಳವನೂ ಆಗಿ, ಮನಸ್ಸನ್ನೂ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನೂ ನನಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿರುವ — ಅಂತಹ ನನ್ನ ಭಕ್ತನು ನನಗೆ ಪ್ರಿಯನು."
ಭಾವಾರ್ಥ
ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು. saṃtuṣṭaḥ … dehasthitikāraṇasya lābhe alābhe ca utpannālaṃpratyayaḥ — ಶರೀರವನ್ನು ನಡೆಸಲು ಬೇಕಾದುದು ದೊರೆಯಲಿ ದೊರೆಯದಿರಲಿ, "ಸಾಕು, ಇಷ್ಟೇ ಸಾಕು" ಎಂಬ ಭಾವ; dṛḍhaniścayaḥ … ātmatattvaviṣaye; ಮತ್ತು ಸಂಬಂಧ: priyo hi jñānino'tyartham ahaṃ sa ca mama priyaḥ — 7.17ರ ಸೂಚನೆ ಇಲ್ಲಿ ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ.
ಆಚಾರ್ಯ ರಾಮಾನುಜರು (12.13–12.14): saṃtuṣṭaḥ yadṛcchopanatena — ತಾನಾಗಿ ದೊರೆತುದರಿಂದ ಸಂತುಷ್ಟ; satataṃ yogī satataṃ prakṛtiviyuktātmānusaṃdhānaparaḥ — ಪ್ರಕೃತಿಯಿಂದ ಬೇರೆಯಾದ ಆತ್ಮದ ಚಿಂತನೆಯಲ್ಲಿ; dṛḍhaniścayaḥ adhyātmaśāstroditeṣu artheṣu; ಮತ್ತು evaṃbhūtena karmayogena māṃ bhajamāno yaḥ sa me priyaḥ — ಇಂತಹ ಕರ್ಮಯೋಗದಿಂದ ಭಜಿಸುವವನು ಪ್ರಿಯ.
AI-assisted draft translation — under review.