ಭಗವದ್ಗೀತೆ · Kshetra Kshetrajna Vibhaga Yogaಅಧ್ಯಾಯ 13, ಶ್ಲೋಕ 29 (13.29)

ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು. prakṛtiḥ bhagavataḥ māyā triguṇātmikā — ಪ್ರಕೃತಿ = ಭಗವಂತನ ತ್ರಿಗುಣಾತ್ಮಿಕವಾದ ಮಾಯೆ (Śvet. 4.10); karmāṇi vāṅmanaḥkāyārabhyāṇi — ಮಾತು, ಮನಸ್ಸು, ಶರೀರಗಳಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ ಕರ್ಮಗಳು.

ಆಚಾರ್ಯ ರಾಮಾನುಜರು. ātmānam akartāraṃ jñānākāraṃ ca yaḥ paśyati — ಆತ್ಮನನ್ನು ಅಕರ್ತೃವೆಂದೂ ಜ್ಞಾನರೂಪನೆಂದೂ ಕಾಣುತ್ತಾನೆ; ಅಂದರೆ ಕರ್ಮಗಳು ಪ್ರಕೃತಿಯ ಸಂಯೋಗದಿಂದ ಆಗುತ್ತವೆ, ಆತ್ಮನ ಸ್ವರೂಪ ಜ್ಞಾನ.

ಶ್ರೀಧರ ಸ್ವಾಮಿ. ಪ್ರಶ್ನೆ ಎತ್ತುತ್ತಾರೆ: śubhāśubhakarmakartṛtvena vaiṣamye dṛśyamāne katham ātmanaḥ samatvam — ಜನರು ಒಳ್ಳೆಯ-ಕೆಟ್ಟ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದು ಕಾಣುತ್ತದೆ, ಹಾಗಿರುವಾಗ ಆತ್ಮ ಸಮಾನ ಹೇಗೆ? ಉತ್ತರ: dehābhimānenaivātmanaḥ kartṛtvaṃ na svataḥ — ಕರ್ತೃತ್ವ ದೇಹಾಭಿಮಾನದಿಂದ, ಸ್ವಭಾವದಿಂದಲ್ಲ.

ಮಧುಸೂದನ ಸರಸ್ವತಿ. ಕರ್ಮಗಳು triguṇātmikayā bhagavanmāyayaiva kriyamāṇāni — ತ್ರಿಗುಣಮಯಿಯಾದ ಭಗವಂತನ ಮಾಯೆಯಿಂದಲೇ ಆಗುತ್ತವೆ; ಆತ್ಮ asaṅgam ekaṃ sarvatra samaṃ.

ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯರು. ಸಂಕ್ಷೇಪ: ātmānaṃ cākarttāraṃ paśyati sa paśyati (ಮೂಲ ಸಂಗ್ರಹದ ಕಾಗುಣಿತ).