ಭಗವದ್ಗೀತೆ · Sankhya Yogaಅಧ್ಯಾಯ 2, ಶ್ಲೋಕ 24 (2.24)

ಪುನರಾವರ್ತನೆ ಏಕೆ? ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಎತ್ತುತ್ತಾರೆ: 2.20 ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಆತ್ಮದ ನಿತ್ಯತೆ ಮತ್ತು ಅವಿಕ್ರಿಯತೆಯನ್ನು ಹೇಳಿಯಾಗಿತ್ತು — ಹಾಗಾದರೆ ಈ ಶ್ಲೋಕಗಳು ಪುನರುಕ್ತಿಯಲ್ಲವೇ? ಅವರ ಉತ್ತರ: ಆತ್ಮ ಎಷ್ಟು ದುರ್ಬೋಧವೆಂದರೆ (ಕಠಿಣವೆಂದರೆ) ಭಗವಂತನು ಅದನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ, ಹೇಗಾದರೂ ಕೇಳುಗನ ಬುದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ಆ ಅವ್ಯಕ್ತ ತತ್ತ್ವ ನೆಲೆಗೊಳ್ಳಲೆಂದು.

ವಿಶೇಷಣಗಳ ಕ್ರಮ — ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು: ಒಂದು ಇನ್ನೊಂದರ ನಾಶಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುವ (ಶಸ್ತ್ರ, ಅಗ್ನಿ ಮೊದಲಾದ) ವಸ್ತುಗಳು ಇದನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲಾರವು — ಆದ್ದರಿಂದ nitya; ನಿತ್ಯವಾದ್ದರಿಂದ sarvagata; ಸರ್ವಗತವಾದ್ದರಿಂದ sthāṇu (ಕಂಬದಂತೆ ಸ್ಥಿರ); ಸ್ಥಿರವಾದ್ದರಿಂದ acala; ಮತ್ತು ಆದ್ದರಿಂದ sanātana — ಯಾವ ಕಾರಣದಿಂದಲೂ ಹೊಸದಾಗಿ ಉಂಟಾದದ್ದಲ್ಲ, ಚಿರಂತನ.

ಒಬ್ಬ ಶಿಕ್ಷಕನ ಶೈಲಿ. ಕಠಿಣ ವಿಷಯವನ್ನು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪುನರಾವರ್ತಿಸುವುದು ಒಳ್ಳೆಯ ಶಿಕ್ಷಕನ ಲಕ್ಷಣ — ಒಂದೇ ಬಾರಿಗೆ ಯಾವ ಆಳವಾದ ವಿಷಯವೂ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ.