பகவத் கீதை · Sankhya Yogaஅத்தியாயம் 2, ஸ்லோகம் 24 (2.24)
மூல ஸம்ஸ்க்ருதம் · ஶ்ரீப⁴க³வாந்
அச்சே²த்³யோ’யமதா³ஹ்யோ’யமக்லேத்³யோ’ஶோஷ்ய ஏவ ச
நித்யஃ ஸர்வக³தஃ ஸ்தா²ணுரசலோ’யம் ஸநாதநஃ
॥ 2.24 ॥
acchedyo'yamadāhyo'yamakledyo'śoṣya eva ca
nityaḥ sarvagataḥ sthāṇuracalo'yaṃ sanātanaḥ
மொழிபெயர்ப்பு
"இது (ஆத்மா) வெட்டப்பட முடியாதது, எரிக்கப்பட முடியாதது, கரைக்கப்பட முடியாதது, உலர்த்தப்படவும் முடியாதது. இது நித்தியமானது, எங்கும் நிறைந்தது, நிலையானது, அசையாதது, சனாதனமானது."
விளக்கம்
ஏன் மீண்டும் சொல்ல வேண்டும்? சங்கராசாரியார் ஒரு கேள்வியை எழுப்புகிறார்: 2.20-இலேயே ஆத்மாவின் நித்தியமும் மாறாமையும் சொல்லப்பட்டுவிட்டன — பிறகு இந்த ஸ்லோகங்கள் கூறியது கூறல் ஆகாதா? அவருடைய பதில்: ஆத்மா புரிந்துகொள்ள மிகக் கடினமானது, ஆகவே பகவான் அதை மீண்டும் மீண்டும் வெவ்வேறு சொற்களில் சொல்கிறார், எப்படியாவது கேட்பவரின் புத்தியில் அந்த வெளிப்படாத தத்துவம் பதிய வேண்டும் என்பதற்காக.
அடைமொழிகளின் வரிசை — சங்கராசாரியார்: ஒன்றையொன்று அழிக்கும் காரணங்கள் (ஆயுதம், நெருப்பு முதலியவை) இதை அழிக்க முடியாது — ஆகவே nitya; நித்தியமானதால் sarvagata (எங்கும் நிறைந்தது); எங்கும் நிறைந்ததால் sthāṇu (தூணைப் போல நிலையானது); நிலையானதால் acala (அசையாதது); ஆகவே sanātana — எந்தக் காரணத்தாலும் புதிதாக உண்டானது அல்ல, என்றுமுள்ளது.
ஓர் ஆசிரியரின் முறை. கடினமான விஷயத்தை வெவ்வேறு விதமாக மீண்டும் சொல்வது நல்ல ஆசிரியரின் அடையாளம் — ஒரே முறையில் எந்த ஆழமான விஷயமும் மனதில் பதிவதில்லை.
AI-assisted draft translation — under review.