श्रीमद्भगवद्गीताShrimad Bhagavad Gita 📖 ഫ്ലിപ്ബുക്കിൽ വായിക്കുക

ഭഗവദ്ഗീത · Sankhya Yogaഅദ്ധ്യായം 2, ശ്ലോകം 24 (2.24)

മൂല സംസ്കൃതം · ശ്രീഭഗവാന്

അച്ഛേദ്യോഽയമദാഹ്യോഽയമക്ലേദ്യോഽശോഷ്യ ഏവ ച
നിത്യഃ സര്വഗതഃ സ്ഥാണുരചലോഽയം സനാതനഃ
॥ 2.24 ॥

acchedyo'yamadāhyo'yamakledyo'śoṣya eva ca
nityaḥ sarvagataḥ sthāṇuracalo'yaṃ sanātanaḥ

പരിഭാഷ

"ഇത് (ആത്മാവ്) മുറിക്കപ്പെടാനാവാത്തതും ദഹിപ്പിക്കപ്പെടാനാവാത്തതും അലിയിക്കപ്പെടാനാവാത്തതും ഉണക്കപ്പെടാനാവാത്തതുമാണ്. ഇതു നിത്യവും സർവ്വവ്യാപിയും സ്ഥിരവും അചലവും സനാതനവുമാണ്."

ഭാവാർത്ഥം

എന്തിന് ആവർത്തനം? ശങ്കരാചാര്യർ ഒരു ചോദ്യം ഉന്നയിക്കുന്നു: 2.20-ൽ ആത്മാവിന്റെ നിത്യതയും അവികാരിത്വവും പറഞ്ഞുകഴിഞ്ഞിരുന്നു — പിന്നെ ഈ ശ്ലോകങ്ങൾ പുനരുക്തിയല്ലേ? അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഉത്തരം: ആത്മാവ് അത്രമാത്രം ദുർബോധമായതിനാൽ (ഗ്രഹിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളതിനാൽ) ഭഗവാൻ അതിനെ വീണ്ടും വീണ്ടും വ്യത്യസ്ത വാക്കുകളിൽ പറയുന്നു, ഏതെങ്കിലും വിധത്തിൽ കേൾക്കുന്നവന്റെ ബുദ്ധിയിൽ ആ അവ്യക്തതത്ത്വം ഉറയ്ക്കാൻ വേണ്ടി.

വിശേഷണങ്ങളുടെ ക്രമം — ശങ്കരാചാര്യർ: പരസ്പരം നശിപ്പിക്കുന്ന കാരണങ്ങൾക്ക് (ആയുധം, അഗ്നി മുതലായവ) ഇതിനെ നശിപ്പിക്കാനാവില്ല — അതുകൊണ്ട് nitya; നിത്യമായതിനാൽ sarvagata; സർവ്വവ്യാപിയായതിനാൽ sthāṇu (തൂണുപോലെ സ്ഥിരം); സ്ഥിരമായതിനാൽ acala; അതുകൊണ്ട് sanātana — ഏതെങ്കിലും കാരണത്താൽ പുതുതായി ഉണ്ടായതല്ല, ചിരന്തനം.

ഒരു അധ്യാപകന്റെ ശൈലി. പ്രയാസമുള്ള കാര്യം വ്യത്യസ്ത രീതികളിൽ ആവർത്തിക്കുന്നത് നല്ല അധ്യാപകന്റെ ലക്ഷണമാണ് — ആഴമുള്ള ഒരു കാര്യവും ഒറ്റത്തവണകൊണ്ടു മനസ്സിൽ ഉറയ്ക്കുന്നില്ല.

AI-assisted draft translation — under review.

📖 ഫ്ലിപ്ബുക്കിൽ വായിക്കുക ✉ തിരുത്ത് നിർദ്ദേശിക്കുക