ಭಗವದ್ಗೀತೆ · Sankhya Yogaಅಧ್ಯಾಯ 2, ಶ್ಲೋಕ 27 (2.27)
ಮೂಲ ಸಂಸ್ಕೃತ · ಶ್ರೀಭಗವಾನ್
ಜಾತಸ್ಯ ಹಿ ಧ್ರುವೋ ಮೃತ್ಯುರ್ಧ್ರುವಂ ಜನ್ಮ ಮೃತಸ್ಯ ಚ
ತಸ್ಮಾದಪರಿಹಾರ್ಯೇಽರ್ಥೇ ನ ತ್ವಂ ಶೋಚಿತುಮರ್ಹಸಿ
॥ 2.27 ॥
jātasya hi dhruvo mṛtyurdhruvaṃ janma mṛtasya ca
tasmādaparihārye'rthe na tvaṃ śocitumarhasi
ಅನುವಾದ
"ಹುಟ್ಟಿದವನಿಗೆ ಮರಣ ನಿಶ್ಚಿತ, ಮತ್ತು ಸತ್ತವನಿಗೆ ಜನ್ಮ ನಿಶ್ಚಿತ. ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಅನಿವಾರ್ಯ ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ನೀನು ಶೋಕಿಸುವುದು ಉಚಿತವಲ್ಲ."
ಭಾವಾರ್ಥ
ಅನಿವಾರ್ಯವಾದದ್ದಕ್ಕೆ ಶೋಕ ವ್ಯರ್ಥ. ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು: ಜನ್ಮ ಪಡೆದವನ ಮರಣ ಅವ್ಯಭಿಚಾರಿ (ನಿಶ್ಚಿತ), ಮತ್ತು ಸತ್ತವನ ಜನ್ಮ ನಿಶ್ಚಿತ — ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಜನನ-ಮರಣರೂಪವಾದ ವಿಷಯ ಅಪರಿಹಾರ್ಯ; ಅಪರಿಹಾರ್ಯವಾದ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಶೋಕ ಉಚಿತವಲ್ಲ.
"Dhruvaṃ janma mṛtasya ca" — ಸತ್ತವನ ಜನ್ಮ. ಶ್ಲೋಕದ ಎರಡನೆಯ ಭಾಗ ಪುನರ್ಜನ್ಮದ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಪುನರಾವರ್ತಿಸುತ್ತದೆ. 2.26 ಶ್ಲೋಕದ "ಒಪ್ಪಿಕೋ" ಎಂಬ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೂ ಕೃಷ್ಣನು ಇದನ್ನು ಸೇರಿಸುತ್ತಾನೆ — ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿರುವಂತೆ: ನಿನ್ನ ನಂಬಿಕೆ ಏನೇ ಇರಲಿ, ಚಕ್ರ ತಿರುಗುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ.
ಇದು ವಿಧಿವಾದವೇ? ಅಲ್ಲ. ಶ್ಲೋಕವು ಮರಣವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವ ಮಾತನಾಡುತ್ತದೆ, ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ಬಿಡುವುದರದ್ದಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ — ಕೃಷ್ಣನು ಇದರಿಂದ ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಕರ್ತವ್ಯದ ಕಡೆಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ: ಅನಿವಾರ್ಯವಾದದ್ದರ ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ಬಿಡಬೇಡ.
AI-assisted draft translation — under review.