श्रीमद्भगवद्गीताShrimad Bhagavad Gita 📖 ఫ్లిప్‌బుక్‌లో చదవండి

భగవద్గీత · Sankhya Yogaఅధ్యాయం 2, శ్లోకం 27 (2.27)

మూల సంస్కృతం · శ్రీభగవాన్

జాతస్య హి ధ్రువో మృత్యుర్ధ్రువం జన్మ మృతస్య చ
తస్మాదపరిహార్యేఽర్థే న త్వం శోచితుమర్హసి
॥ 2.27 ॥

jātasya hi dhruvo mṛtyurdhruvaṃ janma mṛtasya ca
tasmādaparihārye'rthe na tvaṃ śocitumarhasi

అనువాదం

"పుట్టినవాడికి మరణం నిశ్చయం, చనిపోయినవాడికి జన్మ నిశ్చయం. కాబట్టి తప్పించుకోలేని ఈ విషయం గురించి నువ్వు శోకించడం తగదు."

భావార్థం

అనివార్యమైనదాని కోసం శోకం వ్యర్థం. శంకరాచార్యులు: జన్మ పొందినవాడి మరణం avyabhichārī (నిశ్చితం), చనిపోయినవాడి జన్మ నిశ్చితం — కాబట్టి ఈ జనన-మరణ రూపమైన విషయం అపరిహార్యం; అపరిహార్యమైన విషయం గురించి శోకం తగదు.

"Dhruvaṃ janma mṛtasya ca" — చనిపోయినవాడికి జన్మ. శ్లోకంలోని రెండవ భాగం పునర్జన్మ విశ్వాసాన్ని మళ్ళీ చెబుతుంది. 2.26 లోని "అనుకున్నా" అనే సందర్భంలో కూడా కృష్ణుడు దీన్ని జోడిస్తాడు — నీ నమ్మకం ఏదైనా, చక్రం తిరుగుతూనే ఉంటుంది అని చెబుతున్నట్లు.

ఇది విధివాదమా? కాదు. శ్లోకం మరణాన్ని అంగీకరించడం గురించి చెబుతుంది, కర్తవ్యాన్ని విడిచిపెట్టడం గురించి కాదు. పైగా — కృష్ణుడు దీని ద్వారా అర్జునుణ్ణి కర్తవ్యం వైపు తీసుకువెళుతున్నాడు: అనివార్యమైనదాని దుఃఖంలో కర్తవ్యాన్ని విడిచిపెట్టకు.

AI-assisted draft translation — under review.

📖 ఫ్లిప్‌బుక్‌లో చదవండి ✉ సవరణ సూచించండి