ಭಗವದ್ಗೀತೆ · Sankhya Yogaಅಧ್ಯಾಯ 2, ಶ್ಲೋಕ 36 (2.36)

ಶತ್ರುವಿನ ವ್ಯಂಗ್ಯ. ಶತ್ರುಗಳು ಕೇವಲ ನಿಂದಿಸುವುದಿಲ್ಲ — avācya-vāda (ಆಡಬಾರದ ಮಾತುಗಳು) ಆಡುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಅಣಕಿಸುತ್ತಾರೆ. ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು: ನಿವಾತಕವಚ ಮೊದಲಾದವರೊಂದಿಗಿನ ಯುದ್ಧದಿಂದ ಸಿದ್ಧವಾದ ಆ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ (ಮಹಾಭಾರತದ ಕಥೆ — ಅರ್ಜುನನು ಸ್ವರ್ಗವಾಸದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅಸುರರೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದನು).

ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ದುಃಖವೇ? ಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ — ಇದಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡ ದುಃಖ ಯಾವುದು? ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು: nindā-prāpteḥ duḥkhāt kaṣṭataraṃ duḥkhaṃ nāsti — ನಿಂದೆಯಿಂದ ಸಿಗುವ ದುಃಖಕ್ಕಿಂತ ಕಠಿಣ ದುಃಖವಿಲ್ಲ.

ತರ್ಕದ ಮಿತಿ. ಈ ಶ್ಲೋಕದ ತರ್ಕ ಮನುಷ್ಯನ ಅಹಂಕಾರ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಯ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿದೆ — ಇದು ಲೌಕಿಕ ಸ್ತರ (ಶಂಕರರು). ಮುಂದೆ ಗೀತೆ ನಿಂದೆ-ಸ್ತುತಿಗಳನ್ನು ಸಮಾನವಾಗಿ ಕಾಣುವವನನ್ನು ಪ್ರಿಯನೆನ್ನುತ್ತದೆ (12.19) — ಅಲ್ಲಿ ಈ ದುಃಖವೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನು ಅರ್ಜುನನ ಪ್ರಸ್ತುತ ಸ್ತರದಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.