ಭಗವದ್ಗೀತೆ · Sankhya Yogaಅಧ್ಯಾಯ 2, ಶ್ಲೋಕ 44 (2.44)
ಮೂಲ ಸಂಸ್ಕೃತ · ಶ್ರೀಭಗವಾನ್
ಭೋಗೈಶ್ವರ್ಯಪ್ರಸಕ್ತಾನಾಂ ತಯಾಽಪಹೃತಚೇತಸಾಮ್
ವ್ಯವಸಾಯಾತ್ಮಿಕಾ ಬುದ್ಧಿಃ ಸಮಾಧೌ ನ ವಿಧೀಯತೇ
॥ 2.44 ॥
bhogaiśvaryaprasaktānāṃ tayā'pahṛtacetasām
vyavasāyātmikā buddhiḥ samādhau na vidhīyate
ಅನುವಾದ
"…ಭೋಗ ಮತ್ತು ಐಶ್ವರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತರಾದ, ಯಾರ ವಿವೇಕವನ್ನು ಆ ಮಾತು ಕಸಿದುಕೊಂಡಿದೆಯೋ — ಅಂಥವರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಿತ ಬುದ್ಧಿ ಸ್ಥಿರವಾಗುವುದಿಲ್ಲ."
ಭಾವಾರ್ಥ
"Apahṛta-cetasām" — ಚಿತ್ತವನ್ನು ಅಪಹರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಹೂವಿನಂಥ ಆಕರ್ಷಕ ಮಾತು ಇವರ ವಿವೇಕವನ್ನು "ಕದ್ದುಬಿಟ್ಟಿದೆ" (ಶಂಕರರು: ācchādita-viveka-prajñānām — ಯಾರ ವಿವೇಕಬುದ್ಧಿ ಮುಚ್ಚಿಹೋಗಿದೆಯೋ ಅವರು). ಭೋಗ ಮತ್ತು ಐಶ್ವರ್ಯದ ಹೊಳಪು ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ತನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಸೆಳೆಯುತ್ತದೆ.
ಏಕನಿಷ್ಠ ಬುದ್ಧಿ ನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ. ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು: ಅಂಥವರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸಾಂಖ್ಯ ಅಥವಾ ಯೋಗ — ಯಾವ ವಿಷಯದಲ್ಲೂ ನಿಶ್ಚಿತ ಬುದ್ಧಿ ಉಂಟಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ರಾಮಾನುಜರು: ಅವರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆತ್ಮಯಾಥಾರ್ಥ್ಯದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಆಧರಿಸಿದ, ಮೋಕ್ಷದ ಸಾಧನರೂಪವಾದ ಕರ್ಮದ ಬುದ್ಧಿ ಎಂದಿಗೂ ಹುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ — ಆದ್ದರಿಂದ ಮುಮುಕ್ಷುವು ಕಾಮ್ಯಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಗ (ಆಸಕ್ತಿ) ಮಾಡಬಾರದು.
ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಸಂದೇಶ. ಮೊದಲ ಅಧ್ಯಾಯದ ಅರ್ಜುನನ ತರ್ಕಗಳೂ (ನರಕ, ಪಿತೃಗಳ ಪತನ, ಸ್ವರ್ಗ) ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಈ "ಫಲವಾಣಿ"ಯ ಸುತ್ತಲೇ ಇದ್ದವು. ಕೃಷ್ಣನು ಅವನಿಗೆ ಸೂಚಿಸುತ್ತಾನೆ — ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಫಲದ ಹೊಳಪಿನಿಂದ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸು.
AI-assisted draft translation — under review.