பகவத் கீதை · Sankhya Yogaஅத்தியாயம் 2, ஸ்லோகம் 44 (2.44)

"Apahṛta-cetasām" — மனம் பறிக்கப்பட்டவர்கள். மலர் போன்ற கவர்ச்சியான பேச்சு இவர்களுடைய விவேகத்தைத் "திருடிவிட்டது" (சங்கரர்: ācchādita-viveka-prajñānām — விவேக புத்தி மூடப்பட்டவர்கள்). போகம், ஐசுவரியம் ஆகியவற்றின் பளபளப்பு புத்தியைத் தன் பக்கம் இழுத்துக்கொள்கிறது.

ஒருமுகப்பட்ட புத்தி நிலைப்பதில்லை. சங்கராசாரியார்: அத்தகையவர்களின் மனதில் சாங்கியம் அல்லது யோகம் — எந்த விஷயத்திலும் உறுதியான புத்தி உருவாவதில்லை. ராமானுஜர்: அவர்களுடைய மனதில் ஆத்மாவின் உண்மை பற்றிய ஞானத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட, மோக்ஷத்தின் சாதனமான கர்ம புத்தி ஒருபோதும் உண்டாவதில்லை — ஆகவே மோக்ஷத்தை விரும்புபவன் காம்ய கர்மங்களில் பற்று (சங்கம்) கொள்ளக் கூடாது.

அர்ஜுனனுக்கான செய்தி. முதல் அத்தியாயத்தில் அர்ஜுனனின் வாதங்களும் (நரகம், முன்னோர்களின் வீழ்ச்சி, சொர்க்கம்) பலமுறை இந்த "பலன் பேச்சைச்" சுற்றியே இருந்தன. கிருஷ்ணன் அவனுக்குக் குறிப்புத் தருகிறார் — புத்தியைப் பலனின் பளபளப்பிலிருந்து விடுவி.